72هيچ مقصد ديگرى را به عنوان ركن تبليغ در نيت خود راه نمى‌دهد؛ اين همان روح ايمان و اخلاص است كه پيام آوران الهى طلايه‌دارش بودند و راهيان اين راه بايد آنان را سرمشق قرار دهند. در چنين حالتى است كه تبليغ مؤثر مى‌افتد و پاداش آن ماندگار مى‌شود. افزون بر اين، استقامت در راه دعوت، برگرفته از ايمان خالص است كه دعوت كننده را تا پاى جان و فداكارى، همراهى مى‌كند؛ همانگونه كه پيامبران و اولياى خدا در طول تاريخ رسالت و هدايت، به نمايش گذاشتند و حساب سود و سودا براى انجام رسالت و مسؤوليتِ هدايت، باز نكردند، به همين جهت در آيات و روايات به اجر معنوى توجه شده و اجر و پاداش مادى به حساب نيامده است. جملۀ: إِنْ أَجْرِيَ إِلاّٰ عَلَى اللّٰهِ 1 از قول پيامبران مكرر در قرآن آمده و روايات نيز از روح سوداگرى تعليم و هدايت نكوهش نموده است؛ از جمله اميرمؤمنان عليه السلام مى‌فرمايد:
«لاٰ يَكُونُ الْعٰالِمُ عٰالِماً حَتّى... لاٰ يَأخُذَ عَلىٰ عِلْمِهِ شَيْئاً مِنْ حُطٰامِ الدُّنْيٰا». 2
«عالِم، عالِم نخواهد بود مگر زمانى كه در برابر علم خود چيزى از متاع دنيا را دريافت نكند.»
و امام سجاد عليه السلام مى‌فرمايد:
«مَنْ كَتَمَ عِلْماً أَحَداً، أَوْ أَخَذَ عَلَيهِ أَجْراً رِفْداً، فَلاٰ يَنْفَعُهُ أَبَداً». 3
«كسى‌كه دانش خود را از كسى نهان سازد، يا در برابر آن مزدى