34قرار داده و ديگر كشورها و قوانين بين‌المللى را به رسميت نمى‌شناسد و به همه چنگ و دندان نشان مى‌دهد. شناخت اين دشمن مستكبر و متجاوز و شناساندن نقشه‌هاى اهريمنى و جنگ‌طلبانه و سلطه‌جويى بى‌قيد و شرط بر جهان و استحالۀ فرهنگى و استعمار سياسى و اقتصادى و حضور نظامى قلدر مآبانۀ شيطان بزرگ در كشورهاى ديگر از فرايض اوليۀ اهل قبله و امت محمد صلى الله عليه و آله است و همدلى و اتحاد و تبادل افكار و اطلاعات و گفتگو در جهت تفاهم و يكدست شدن در برابر دشمنان اسلام و انسانيت، از واجبات امروزِ مسلمانان به شمار مى‌آيد. اگر پيامبرخدا صلى الله عليه و آله فرمان مى‌دهد آيات برائت را در موسم بخوانند و بر مشركان اتمام حجت كنند و برق سلاح و قدرت اسلام و مسلمانان را به بت‌پرستان و منافقان آن روز نشان دهند و اميرالمؤمنين عليه السلام به فرمان آن حضرت در منا يا عرفات منشور برائت را مى‌خواند؛ وَ أَذٰانٌ مِنَ اللّٰهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى النّٰاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللّٰهَ بَرِيءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَ رَسُولُهُ ... 1در حقيقت اعلام برائت، آغاز يك جنگ روانى تبليغى عليه كفر و شرك و زمينه‌ساز جنگ‌هاى ميدانى و تهاجمى به منظور مقابله با كفر و نفاق و فساد و به زير آوردن اقطاب مستكبر سلطه‌گر است كه سد راه خدا و خلق خدا شده و در راه ترويج آيين حق سنگ‌اندازى مى‌كنند؛ چنانكه ملاحظه مى‌كنيم طى آيات سورۀ برائت به نبرد و جهاد با مشركان پس از ماههاى حرام فرمان داده شده است؛ فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ. 2
آيات برائت در روز عرفه يا قربان، كه انبوه تجمع حاجيان است، بايد