180از آن تلقى بى احترامى مىشود جداً بپرهيزند.
سيرۀ پيشوايان دين را اسوه سازند كه با جاهلترين افراد و حتى معاندان، شيوۀ بزرگوارى پيشه ساختند و آنان را به راه راست هدايت كردند كه دستاوردهاى آن در سيرۀ مباركۀ آنها فراوان است. غرور علمى نبايد باعث گردد كه به افراد عامى، بىسواد و بى فرهنگ بى توجهى شود كه در حديث قدسى آمده است:
«مَنْ أَهَانَ لِي وَلِيّاً فَقَدْ بَارَزَنِي بِالْمُحَارَبَةِ». 1
و چه بسا بندگان خوب خدا در ميان همين مردم عامى و عادى و بىادعا باشند و اهانت به آنها خشم خداوند را در پى داشته باشد. از سوى ديگر، احترام به شخصيت مخاطب سبب جذب و تأثير پذيرى وى مىشود كه از اين ابزار بايد در تبليغ بهره گرفت.
د - نشاط انگيز بودن سخن
ازآنرو كه حالات روانى و طبيعى مخاطب يكسان نيست و اين امر در آمادگى و عدم آمادگى وى تأثير دارد، بر مبلّغ است كه مترصّد فرصت و حالات مناسبى باشد كه مخاطب آمادۀ پذيرش پيام بوده و در آن لحظات مناسب حرف خود را بزند. خستگى، خواب آلودگى، گرسنگى، تشنگى، گرما و سرما و عواملى از اين دست، نشاط مخاطب را خدشهدار مىسازد و پيام را بى اثر مىكند. در روايات به اين نكتۀ مهم توجه شده و توصيهها و رهنمودهاى مناسبى وجود دارد. على عليه السلام مىفرمايد:
«إِنَّ لِلْقُلُوبِ شَهْوَةً وَ إِقْبَالاً وَ إِدْبَاراً فَأْتُوهَا مِنْ قِبَلِ شَهْوَتِهَا