80ترس از ناقص انجام شدن طواف، موجب مى‌گردد، كه زائران براى خود ترديد و دلهره و براى ديگران آزار و اذيّت فراهم كنند و بيشتر گرفتار «قالب» و صورت عمل گردند، در حالى كه علاوه بر تصحيح صورت طواف، كه لازم است و «ركن» عمره و حج مى‌باشد، معنا و معرفت و عرفان طواف را بايد مورد توجّه قرار داد.

در طواف، حتّى الامكان بايد چشم سر را فروپوشاند و چشم دل را گشود، از توجّه به سروصداها و مناظر و صحنه‌ها و رويدادها وارهيد و به درون خزيد و موقعيت خويش و قداست مكان را ادراك نمود.

منگر اندر نقش او و رنگ او

آرى، آنگاه كه ابراهيم عليه السلام همسر و كودك خويش اسماعيل عليه السلام را در كنار اين سنگ مى‌گذاشت، از خداوند تقاضا مى‌كرد كه: دل‌هاى برخى از مردم را متوجّه آنان گرداند ² و اكنون «دل‌ها»ى انسان‌هاى انبوهى را به اين مكان كشانده است و طبق بيان پيامبر صلى الله عليه و آله : خداوند، دل‌ها را در زمين ظرف‌هاى محبت و معرفت خويش قرار داده ³ تا جايى كه: قَلْبُ الْمُؤمِنِ عَرْشُ الرَّحْمٰانِ، معرفى شده است. ⁴