214روز «نحر» عيد اضحىٰ است، و روز بعد از آن، روز اوّل تشريق است، كه روز «قَرَّ» ناميده شده، چون مردم در «منا» استقرار مى‌يابند و «عامّه» آن روز را «رؤوس» مى‌نامند، چون در آن روز، گوشت‌هاى قربانى را مى‌خورند، و روز بعد از آن يعنى روز دوازدهم روز «نَفْر» و كوچ كردن اوّل است، و روز سيزدهم، روز كوچ كردن آخر، (براى بعضى) است، كه روز آخر «ايّام تشريق» مى‌باشد. ¹

بيتوته، عمل واجبى است، كه براى تحقّق آن زائر بايد شب‌هاى يازدهم و دوازدهم ذى‌حجّه را با نيّت اطاعت و تقرّب به خدا، به عنوان جزئى از حج تمتّع، از غروب آفتاب تا نيمۀ شب در «منا» بماند.

غير از بيتوته در اين دو شب، كه با ماندن و حضور تحقّق پيدا مى‌كند، مناسب است زائران از فرصت استفاده كرده، از سه مسجد تاريخى زير ديدن و در آن عبادت نمايند.

1- مسجد بيعت، كه نزديك گردنۀ آخر «منا» به طرف مكّه قرار دارد و در محلّ آن دو قبيلۀ «اَوْس» و «خَزْرَج» اهل مدينه، در «شب عَقبه» با پيامبر صلى الله عليه و آله در حضور عموى او «عباس بن عبدالمطّلب» بيعت كردند. ² اين مسجد، خارج از حدّ نهايى «منا» به طرف مكّه در درّه‌اى دست‌چپ قرار دارد.

2- مسجد كَبْش يا «نَحْر» كه بين جمرۀ اوّل و دوّم قرار داشته و گفته شده: رسول‌خدا صلى الله عليه و آله در محلّ آن قربانى خود را انجام مى‌داده و اين نقطه همان مكانى بوده، كه ابراهيم عليه السلام «قوچ» را به جاى اسماعيل قربانى