194كه پيوسته بر صف‌هاى عظيمى از انسان‌ها يورش برده است و اكنون بايد او را براى هميشه قلع و قمع نمود.

با طلوع صبح و پس از نماز، براى هماهنگى همۀ زنان و مردان با رنگ‌ها و مليّت‌هاى مختلف و زبان‌ها و لهجه‌هاى متفاوت، با توجّه به اين كه خداوند دستور داده: وَ اذْكُرُوا اللّٰهَ فِي أَيّٰامٍ مَعْدُودٰاتٍ. ¹ جهت انباشته ساختن جبهۀ توحيديان از معنويت و قدرت، شعار توحيد و ستايش، سراسر امواج انسان‌هايى كه صحرا را به حركت درآورده‌اند، فراگرفته است.

همه، با لحن‌هاى شيرين و معنادار عربى، سرود رهايى و شيدايى را با عالى‌ترين واژه‌ها و كلمات، اين گونه سر مى‌دهند: اَللّٰهُ أكْبَرُ، اللّٰهُ أكْبَر، لاٰ إلٰهَ إلاَّ اللّٰهُ وَاللّٰهُ أكْبَر، اللّٰهُ أكْبَرُ، وَللّٰهِ‌ِ الْحَمْد، اللّٰهُ أكْبَرُ عَلىٰ مٰا هَدٰانٰا، اللّٰهُ أكْبَرُ عَلىٰ مٰا رَزَقَنٰا مِنْ بَهِيمَةِ الْأنْعٰامِ. ²

خدا بزرگ‌تر است، خدا بزرگ‌تر است، معبود حقّى جز خدا نيست و خدا بزرگ‌تر است، خدا بزرگ‌تر است و حمد و ستايش از آنِ خداست، حمد خداى را بر آن چه ما را بدان هدايت نمود، خدا بزرگ‌تر است بدين خاطر كه ما را به گوشت حيوان «قربانى» روزى عنايت فرمود.

اين سرود توحيد و رهايى و ضد شرك و ريا، دل‌ها را صفا و نورانيّت خاصّى مى‌بخشد و عطر دل‌آويز ايمان و معنويت و عبوديّت و شيدايى، مشام جان‌ها را از طراوت و لذّت فوق‌العاده‌اى برخوردار مى‌سازد.