178وقتى وقوف در عرفات را انجام داديد، سپس از همان جايى كه مردم كوچ مىكنند، شما هم حركت و كوچ را از همان جا آغاز كنيد. در آيۀ ديگرى آمده: فَإِذٰا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفٰاتٍ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرٰامِ ... 1
هنگامى كه از عرفات كوچ كرديد، خدا را در نزد مشعر الحرام ياد كنيد.
دقّت در اين دستور و واژههايى كه براى آن انتخاب شده، ما را به فضاى لذّتبخشى مرتبط مىكند.
براى اين حركت و كوچ دادن، واژههاى: أَفِيضُوا، أَفٰاضَ و أَفَضْتُم، به كار گرفته شده، اين واژهها از مادّۀ «اَفٰاضَ» است و در آنها، فراوانى و كثرت، جوشش و تحرّك، پرشدن و لبريز گرديدن و فوران و سرريز شدن نهفته است.
در لغت عرب، وقتى ظرفى از آب پر مىشود و آب از هر طرف آن مىريزد «فاضَ الإِنٰاء» گفته مىشود، همچنين آنگاه كه رودخانهاى از آب فراوان و فوقالعاده انباشته مىشود و از لب ديوارۀ آن، آب اضافى به بيابان و اطراف سرازير مىگردد «فٰاضَ السَّيْلُ» به كار مىرود. 2
اكنون هزاران انسان احرام سپيدپوشيدۀ غروبِ عرفات را در نظر بگيريد.
آنان، شب و روز نهم ذىحجّه را در چادرهايى سكونت داشتهاند.
به منظور جمعآورى چادرها، بندهاى آنها را باز مىكنند و روى