160امام حسن مجتبىٰ عليه السلام مىفرمايد: گروهى از يهوديان نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله آمدند و دانشمندترين آنها مسايلى را پرسيد، از جمله:
چرا خداوند وقوف بعدازظهر عرفات را دستور داده است؟
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: عصر، وقتى است كه آدم در آن مرتكب عصيان شد، بدين مناسبت خداوند متعال بر امّت من، وقوف و تضرّع و دعا را در محبوبترين مكانى كه خود دوست مىداشت، مقرّر داشت و در مقابل آن، بهشت را بر آنان ضمانت نمود و ساعتى كه وقوف آنان پايان مىپذيرد، ساعتى است كه آدم عليه السلام كلمات و جملاتى را از جانب خداوند دريافت داشت و بيان نمود و خداوند توبۀ او را پذيرفت، زيرا خدا توبهپذير و مهربان است. 1
سپس رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: به خدايى كه مرا بر اساس حق؛ براى بشارت و انذار مبعوث داشت، خداوند درهاى آسمانى اى دارد، كه باب رحمت، باب توبه، باب حاجات، باب تفضّل، باب احسان، باب جود، باب كرم، و باب عفو ناميده مىشود و هر كس در اين ساعات، در عرفات حضور داشته باشد، از جانب خداوند، از مزاياى اين درها و منافع آنها بهرهمند خواهد شد، خداوند متعال صدهزار فرشته، كه هريكى صدوبيست هزار فرشته همراه دارد، به عرفات مىفرستد، و رحمت خويش را بر اهل عرفات نازل مىگرداند و آن گاه كه آنان عرفات را ترك مىگويند، فرشتگان الهى گواهى مىدهند، كه آنان از آتش دوزخ آزاد گرديدهاند و خدا بهشت را بر آنان واجب نموده است، و سروش آسمانى از سوى خدا صدا مىزند، برويد، شما مورد مغفرت قرار گرفتهايد، مرا