158خدايا! قصد تو را كرده‌ام، فقط به تو اعتماد دارم، و خواست و رضاى تو را مى‌طلبم، از تو مى‌خواهم، كه اين سفر و آمدن مرا مبارك گردانى، حاجتم را برآورده سازى، و اين روز را براى من، از روزهايى قرار دهى، تا آن گونه بدان مباهات كنم، كه كسى كه از من برتر بود (پيامبر صلى الله عليه و آله ) بدان مباهات مى‌كرد.

وقوف در عرفات

پس از احرام، وقوف در عرفات، واجب دوّم از اعمال سيزده‌گانۀ «حجّ تمتّع» است، كه بايد با نيّت اطاعت خداوند و تقرّب به ذات مقدّس پروردگار عالم، از ظهر روز نهم ذى حجّه، كه روز عرفه نيز ناميده مى‌شود، تا غروب آن روز، در محدودۀ عرفات، صورت گيرد.

دربارۀ «وقوف عرفات» دو نكتۀ مهم را بايد مدّ نظر داشته باشيم:

الف: برخلاف ساير اعمال مثل: طواف و سعى و رمى جمرات، كه از اعمال حج هستند و آميخته با تحرّك و تلاش و فعاليت، در عرفات، وقوف و ماندن در آن مكان عبادت واجب محسوب مى‌شود.

ب: اسحاق بن عمّار مى‌گويد: از امام موسى بن جعفر عليهما السلام سؤال كردم:

آيا براى وقوف در عرفات، وقوف بالاى كوه را دوست مى‌دارى، يا روى زمين را؟ آن حضرت فرمود: وقوف روى زمين. ¹

بر اساس اين روايت و با استفاده از فحواى روايت ديگر، ² فقهاى