101مقدّس، در دعاى عرفه، از درگاه خداوند متعال تقاضا مى‌كند: اللّٰهُمَّ وَامْنُنْ عَلَيَّ بِالْحَجِ‌ّ وَالْعُمْرَةِ... ¹ وَاجْعَلْ بٰاقِي عُمْرِي فِي الْحَجِ‌ّ وَالْعُمْرَةِ ابْتِغاءَ وَجْهِكَ يٰا رَبَّ الْعٰالَمِينَ. ²

خدايا! بر من منّت گذار، تا حج و عمره انجام دهم، و بقيّۀ عمر مرا در حج و عمره و در راه رضاى خود قرار بده (تا آن را خوب به سامان رسانم) اى پروردگار جهانيان.

در كنار كعبه

در وسط مسجدالحرام، خانۀ مكعّب شكلى با ارتفاع حدود 15 متر قرار دارد، كه با سنگ‌هاى سياه مربّع و مستطيل شكل و بندكشى گچ مخصوص ساخته شده و كعبه نام دارد.

اين خانۀ مقدّس، در 12 آيۀ قرآن با واژۀ «بَيْت» يعنى؛ «خانه»، و در دو آيه با واژۀ «كعبه» آمده، كه در يك مورد آن مى‌خوانيم: جَعَلَ اللّٰهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرٰامَ قِيٰاماً لِلنّٰاسِ. ³

يعنى خداوند، كعبه، بيت الحرام را وسيله‌اى براى اقامۀ امر (و سامان بخشيدن كار دنيا و آخرت) مردم قرار داده است.

دربارۀ «طواف كعبه» كه دوّمين واجب عمره است، در فصل پنجم سخن گفتيم، امّا بايد توجّه داشته باشيم، فضاى طبيعى شهر و آب و هواى آن دل‌پذير و چشم‌نواز نيست، بلكه خانۀ كعبه در سرزمينى خشك‌وسوزان و در درّه‌اى كه سنگ‌ها و كوه‌هاى خشن آن را احاطه كرده قرار گرفته است،