74
4 - كعبه، مظهر خداخواهى
در اين عمل كه فوقالعاده سازنده است، خودخواهى، آن عامل درندۀ آدمى با ضربۀ قاطعى از پاى در مىآيد و فضاى درون را براى خداخواهى خالى مىكند.
به راستى انسان آگاه در اعمال گوناگون حج، بارها تجرد روح و فوق طبيعى بودن آن را به خوبى احساس مىكند.
روح در اين عمل با بازكردن زنجيرهاى سنگين محيط و اجتماع و خواستههاى طبيعى خويش، به قدرت پرواز خود در بيكرانهها آگاه مىشود و حيات خود را در افق بسيار والايى كه هدف اساسى خود را در سطوح مختلفش جاى داده است مشاهده مىكند.
در آن حريم مقدس به درك اين مسئله مىرسند كه هيچ چيز در اين عالم استقلال ندارد و قابل اعتماد نيست و به اين حقيقت واقف مىگردند كه خلأ روح جز با عشق و محبت و اطاعت از جناب او پر نمىشود و به اين واقعيت آگاه مىگردند كه هر چه هست اوست و ما سواى او جز سايهاى بيش نيست و تنها سكوى پرواز و مايۀ ارزش براى انسان نقطۀ اتصال به جناب اوست.
به گفتۀ نكتهپرداز شيرين سخن هماى شيرازى :
آنان كه خيمه بر سر كوى فنا زنند
از جام نيستى مى هستى فزا زنند
نى بيم از فنا و نه خرسند از بقا
يك باره بر بقا و فنا پشت پا زنند