121هواى نفس را كنار گذارد، ببيند غرضش از اين سفر امتثال امر الهى و رسيدن به ثواب و فرار از عقاب اوست يا نستجير باللّه غرضش تحصيل اعتبار يا خوف از مذمّت مردم يا تفسيق آن ها يا از ترس فقير شدن است - چنانكه معروف است هر كه ترك حج كند مبتلا به فقر مىشود - يا امور ديگر، از قبيل تجارت و خوشگذرانى و سير در بلاد و غير ذلك را غرض دارد.
اگر درست تأمل كند خودش مىفهمد كه قصدش چيست، اگر معلوم شد كه وجه همت خدا نيست، بايد سعى در اصلاح قصد خود كند و لا اقل ملتفت به قبح اين مسئله گردد كه قصد حريم ملك الملوك را نموده ولى براى اين مسائل مادى و خيالى و بىفايده، در اينجاست كه بايد به نحو خجالت آغاز سفر كند، نه به نحو غرور و غفلت.
توبه
دوم: اينكه تهيۀ حضور ببيند از براى مجلس روحانيين، با بجا آوردن يك توبۀ حقيقى، يعنى توبهاى كه تمام مقدمات در آن رعايت شود، از قبيل رد حقوق چه ماليه مانند خمس و ردّ مظالم و كفارات، يا غير ماليه مانند غيبت و اذيت و هتك عرض و ساير جنايات بر غير كه لازم است به آن صورتى كه در كتب فقهى يا روايى آمده از صاحبانش حلاليت بخواهد.
و اگر پدر و مادرش هستند آنان را از خود راضى كند تا پاك و پاكيزه از منزل درآيد، بلكه تمام علايق خود را جمعآورى نموده، مشغلههاى قلبى خود را قطع نمايد تا به تمام قلب رو به خداى خود كند، هم چنين