112اگر انسان بخواهد ملكوت واقعيتها را بيابد و با آن ها متحد شود، رسيدن به اين مرتبه در صورتى ميسر است كه از بند شهوات حيوانى و اوهام و خيالات و نفسانيات شيطانى آزاد شود، در امورى مادى به ضرورت و به اندازۀ شأن خود اكتفا كند و در تمام حركات و سكنات خويش در صدد باشد كه براى جلب رضاى دوست قدم بردارد.
راستى، چگونه ممكن است انسان، غرق در امور غير الهى باشد و در عين حال، به فيوضات عالى ربانى و اسرار ملكوتى دست يابد؟!
گروهى از مردم براى رسيدن به حقايق ربانى و اسرار ناپيداى هستى، دست از شهر و ديار مىكشيدند، از شؤون مادى و زر و زيور دنيا روى برگردانده و از خلق عالم كنارهگيرى مىكردند و به شكاف كوهها و تاريكى غارها پناه برده و در حصار رهبانيت قرار مىگرفتند، تا بهتر بتوانند با حضرت يار انس گرفته و از معنويات بهرهمند شوند.
ولى اسلام عزيز روش آنان را نادرست دانست و براى بدست آوردن حقايق آسمانى، تكيه بر رهبانيت را ممنوع اعلام كرد و براى اين كه عاشقان اسرار و معارف به اهداف خود برسند، براى آنان برنامههايى بس عالى و اعمالى بس نيكو قرار داد و به آنان وعدۀ حتمى فرمود كه اگر از اين طرق حركت كنند، به خواستههاى معنوى خود خواهند رسيد و هر كس كه از اين دستورها پيروى كرد به حقايقى كه بايد برسد، دست يافت.
در مسئلۀ رهبانيت و سير و سفر روحى و پختگى در راه سلوك از رسول اسلام صلى الله عليه و آله سؤال شد: آيا آيين شما هم به آن دعوت مىكند ؟
حضرت فرمود: در دين من رهبانيت، براى دست يافتن به فيوضات