51
به آب رحمتت پاك از سياهى
من «ژوليده» مىگويم به زارى
الهى مردهام من، زندهام كن
(ژوليدۀ نيشابورى)
* * *
خطا كردم
الهى گرچه يك عمرى به نفس خود جفا كردم
(ژوليدۀ نيشابورى)
* * *
كبوتر حرم
كجا روم كه درِ لطف تو به من باز است
شها زتوست در عالم هر آنچه آواز است