142 به گاه يورش باد خزان به گلشن دين
چو دستبسته على را ز خانهاش بردند دفاع بانوى قامتخميده را ديدم
(ژوليدۀ نيشابورى)
* * *
آمد به يادم از غم زهرا و ماتمش