176سپاه حرّ، در خطبهاى به ياران فرمودند:
«أيُّهَا النّاسُ قْدْ أتٰانٰا خَبَرٌ فَظِيع، قُتِلَ مُسْلِم بْن عقيل وَ هٰاني بْن عُروة و عبداللّٰهبن يَقْطُر، وَ قَدْ خَذَلَنٰا شِيعَتُنا، فَمَنْ أحَبّ مِنْكُم الإنْصِرافَ فَلْيَنْصَرِفْ في غَيْرِ حَرَجٍ، ليس عَلَيه مِنّٰا ذِمام. فَتَفَرَّقَ النّاسُ عَنهُ، وَ اخَذُوا يَمِيناً وَ شِمٰالاً حَتّىٰ بَقِيَ فِي أصْحٰابِهِ الَّذِين جٰاءُوا مَعَهُ مِنَ الْمَدِينَةِ وَ نَفَر يَسِير مِمَّنِ انْضَمُّوا إِلَيهِ». 1
پس از خطبۀ امام، همه رفتند، جز كسانى كه از مدينه همراه امام آمده بودند و چندتن از ديگران، كه در راه به امام پيوسته بودند.
ابناثير مىگويد: «وقتى خبر شهادت مسلم و برادر رضاعى امام عليه السلام به ايشان ابلاغ شد، امام عليه السلام خطبهاى خواندند و به همگان خطاب كردند و فرمودند: «قَدْ خَذَلَنٰا شِيعَتُنا...».
پس از سخنان امام، اصحاب از چپ و راست متفرّق شدند و تنها يارانى كه از مكه با امام بودند، ماندند. 2
مقتل نويسان معتبر؛ از جمله سيد بن طاووس مىنويسد: «هنگامى كه خبر شهادت مسلم به امام رسيد و مطلب براى همراهان امام بازگو شد، همراهان طماع و اهل ترديد، راه خود را از امام جدا كردند و تنها اهلبيت و شايستگان از اصحاب او ماندند.» 3
برخى از مورّخان نوشتهاند كه امام عليه السلام به برادرش - عون - دستور دادند: «به هركس كه جدا مىشود، پنج دينار بهعنوان خرجى راه بپردازد». 4
طبرى 5 مىنويسد: امام در منزلگاه بيضه، در جمع ياران و سپاه حرّ، خطبهاى ايراد