168
شام عاشورا
صاحب عوالم مىنويسد: امام عليه السلام در شام عاشورا، كه به عنوان حلّ بيعت، با ياران سخن مىگفت، پس از مطالبى كوتاه، به آنان فرمود:
«اين تاريكى شب را براى خود شتر راهوار پنداريد و از چشم دشمن دور شويد؛ زيرا آنان تنها مرا مىجويند و اگر بر من دست يابند، با شما كارى نخواهند داشت.
شما آزاديد و من بيعت را از شما برداشتم؛ بنابراين، مىتوانيد برويد.»
آنان يك صدا اظهار داشتند: «نه، به خدا قسم! هرگز چنين نخواهد شد.»
امام عليه السلام فرمود:
«فردا همه كشته خواهيد شد و كسى نجات نمىيابد.»
ياران ابا عبداللّٰه گفتند: «حمد، سزاوار خداوندى است كه توفيق شهادت در كنار تو را به ما عنايت كرد.» 1
در شب عاشورا، ياران امام چنان عاشقانه به عبادت پرداختند كه بهگفتۀ راوى:
«لَهُمْ دَوِيٌّ كَدَّوِي النَّحْلِ مٰا بَيْنَ قٰائِمٍ وَ قٰاعِدٍ وَ رٰاكِعٍ وَ سٰاجِدٍ». 2
«آنان را زمزمهاى است چونان زمزمهاى كه از كندوى زنبور عَسَل شنيده مىشود. آن شب را گروهى در حال ركوع بودند، بعضى در سجود و بعضى در ذكر و دعا به سر بردند.»
نيز در حديث آمده است:
«بٰاتُوا قٰارئِينَ سٰاجِدِين». 3