111آمده‌ام تا در ركابت فدا شوم. آياتوبه‌ام پذيرفته است؟ امام عليه السلام پاسخ داد: «خدا توبه را مى‌پذيرد و تورا مى‌بخشد». ¹

ليكن از بعضى گزارش‌ها به دست مى‌آيد كه حرّ، سواره به حضور بار يافت و امام عليه السلام اذن نزول داد، لذا: بعضى نوشته‌اند امام به وى فرمود: تو آزاد مردى، همانگونه كه مادرت تو را اينگونه نام نهاد. تو در دنيا و آخرت جزو آزادمردانى ² پس از مركب پياده شو و در جوار ما قرار گير. حرّ گفت: اگر سواره باشم بهتر است از پياده بودن؛ چرا كه به زودى به‌وسيلۀ دشمنان خدا از اسب پياده مى‌شوم. امام عليه السلام فرمود: خداوند تو را رحمت كند، آنچه را مى‌پسندى انجام ده».

حرّ در هنگام عزيمت به سوى امام عليه السلام رو به پسر خود على كرد و گفت: پسرم ! من نمى‌توانم برآتش دوزخ صبر كنم بيا به يارى حسين‌بن على بشتابيم تا شايد خداوند شهادت در راه خود را روزى ما كند. پسرش گفت: من هرگز بدون رضاى تو دست به كارى نمى‌زنم.سپس هردو به جانب خيمۀ امام حسين عليه السلام روان شدند ³

بعضى از نقل‌ها حكايت از آن دارد كه حرّ، غلام خود «قرّه» را نيز به همراه آورد و او نيز در كربلا به شهادت رسيد.

پسر حرّ در كربلا قبل از پدرش شهيد شد و حرّ با ديدن شهادت پسرش، خوشحال شد و گفت: خدا را شكر كه پسرم در راه حسين از دنيا رفت و به مرگ جاهليت نمرد. ⁴نام پسر حرّ را «بُكَير» هم نوشته‌اند. ⁵

بنا به نقلى، برادر حرّ نيز در كربلا حضور يافت و به شهادت رسيد. ⁶ در حرم