91شكّى نيست كه آلودگان و ناپاكان را، به جايگاه پاكان راهى نيست. تحصيل طهارت، اوّلين شرط آهنگ خانۀ معبود است. همچنان كه فرمودهاند: «لا صلاة الّا بطهور» 1 نماز كه معراج و پرواز انسان است و رو به جمال اعلى رفتن، جز با طهارت و پاكى، ميسّر نخواهد بود. پس حج كه طواف بر گرد آن جمال است و يكى از اجزايش نماز است، به طور مسلّم و به طريق اولىٰ بايد ركن عمدهاش تحصيل طهارت باشد تا حجاج با آب توبۀ خالص و كامل، خود را از جميع گناهان كه اهمّ آنها «مَظالم عباد» است و تضييع «حقوق النّاس»، شستوشو دهند و تطهير كنند.
حقوق مردم را، اگر «حقّ مالى» است، مانند خمس و زكات و مظالم و كفّارات و ديون (بدهكارىها به اشخاص) بايد بپردازند و اگر «حقّ عِرضى» است، مانند غيبت و تهمت و هتك حرمت و آزار و اذيّت، بايد از صاحبانش حلّيّت بخواهند؛ زيرا هر حقّى كه بر گردن طالب حج است، مانند طلبكارى سمج، گريبانش را گرفته و مىگويد: كجا مىروى؟ آيا به خانۀ خدا مىروى، در حالى كه فرمانش را در خانهات زير پا مىگذارى؟! تو كه با بىاعتنايى به امر و نهيش بىحرمتىها نسبت به او و اوليايش روا داشتهاى، حالا با چه رويى وارد خانهاش مىشوى و كنار سفرهاش مىنشينى؟!
تو اگر راستى، بندۀ مطيع و فرمانبردارى و براى عرض بندگى مىروى از همين جا شروع بهاطاعت كن و حقوقى كه بر ذمّه ات نهاده است، ادا كن.
والدين و اقارب و ارحام و همسايگان و ديگر ذوىالحقوق را از خود، راضى و خشنود گردان.
لغزشهايى را هم كه بين خود و خدا داشتهاى، به ياد بياور و از صميم قلب، اظهار ندامت بر گذشته و عزم بر ترك در آينده و استغفار جدّى كن. «تائب واقعى» باش تا داخل در زمرۀ «متطهّرين» گردى و مورد «محبّت» حضرت معبود واقع شوى كه:
إِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ التَّوّٰابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ 2.
«محقّقاً، خدا توبهكاران و پاكشدگان را دوست مىدارد.»