51قدرت معنوىاش در وجود انسان و جامعۀ مسلمانان، رو به ضعف و كاهش مىگذارد و زير پردههايى از غفلت و انهماك در دنيا، مشرف به زوال و نابودى مىشود، و نزديك مىگردد كه به كلّى، سرمايۀ حيات از دست مسلمين برود و به هلاك ابدى مبتلا شوند.
اما ناگهان نسيم لطف و عنايت مىوزد، و نداى لِلّٰهِ عَلَى النّٰاسِ حِجُّ الْبَيْتِ، 1 پردۀ گوشها را مىنوازد و تكان در دلها مىافكند و كاروانهاى حج، با جنب و جوشى چشمگير، از تمام بلاد مسلمين به راه مىافتند.
بار ديگر، امّالقرى، همچون مادرى مهربان، فرزندان دورافتادۀ خود را به دامن مىگيرد و در آغوش پرمهر خود مىفشارد و در ظرف چند روز محدود، خاطرات روحافزاى عبوديّت و بندگى و خدادوستى را، با نشان دادن صحنههاى زنده و حسّاس آن، در دلها تجديد مىكند و سفر پرخطر مرگ و بىاعتبارى دنيا و جدايى از مال و عيال و مراحل هولناك برزخ و محشر را به طور مجسّم، مقابل چشمها مىآورد و زحمات طاقتفرساى انبيا و اولياى خدا را، در راه تأسيس و تحكيم مبانى دين تذكّر مىدهد و خلاصه پردههاى ضخيم غفلت را، از قلوب انسانها بر مىدارد و نور ايمان و توجه به خدا و آخرت را در فضاى جانها، آشكار و عيان مىسازد و فرزندان خود را، از غذاهاى معنوى و روحى اشباع مىكند و با دينى محكم و ايمانى قوى، به وطنهايشان بر مىگرداند تا براى مبارزۀ با ايادى ابليس و سازمانهاى ضدّ خدا و مروّجان فساد و حفظ گوهر ايمان و سرمايۀ حياتى دين، كاملاً آماده و نيرومند و بانشاط شوند.
بنابراين، بايد تصديق كرد كه بقاى دين در اجتماع مسلمين، بسته به بقاى كعبه و احياى مناسك حج است.
و لذا امام صادق عليه السلام مىفرمايند:
«لا يزال الدّين قائما ما قامت الكعبة ». 2
«همواره، دين برپاست مادام كه كعبه سرِپاست.»