212نورانى:
اشهد ان لا اله الا الله ، اشهد ان محمدا رسول الله .
در حالى كه سيل خروشان جمعيّت از هر طرف رو به مسجد سرازير مىشوند و براى اجابت دعوت خدا آمادۀ نماز مىگردند، در همين حال افرادى از گوشه و كنار مسجد برمىخيزند و خود را از لابهلاى صفوف نمازگزاران بيرون مىكشند و از مسجد خارج مىشوند!
اينها كجا مىروند؟ مگر اينها اهل نماز نيستند و با نماز آشنايى ندارند؟ چرا از صفوف جماعت مسلمانان كنار مىروند؟!
اينها سؤالات تعجّبآميزى است كه ساير فِرَق مسلمين، در پيش خود طرح مىكنند و جوابى هم نمىيابند و نتيجتاً بدبين و بدگمان مىشوند، در حالى كه فقهاى عظام شيعه فتوا به جواز شركت در جماعت آنان دادهاند و براى شركت در صفوف متشكّلۀ مسلمانان، با استناد به اخبار و احاديث، اجر و ثواب ذكر فرمودهاند، كه ما به نمونهاى از آنها در اينجا اشاره مىكنيم:
«عن إسحاق بن عمار قال قائل لي أبو عبد الله عليه السلام يا إسحاق أ تصلي معهم في المسجد قلت نعم قال صل معهم فإن المصلي معهم في الصف الأول كالشاهر سيفه في سبيل الله ». 1
اسحاق بن عمار مىگويد: «امام صادق عليه السلام به من فرمود: اى اسحاق، آيا با آنان در مسجد، نماز مىخوانى؟ گفتم: بله. فرمود: با آنها نماز بخوان. چه آن كه نمازگزار با آنان در صف اول، مانند سرباز مجاهدى است كه شمشير در راه خدا بزند و با اعداى دين بجنگد.»
فيض عليه الرحمه، در بيان حديث مىفرمايد: اينكه در روايت، قيد صف اول آمده، براى اين است كه قرار گرفتن در صف اول، نشان علاقهمندى بيشتر به جماعت است و توجه آنها را براى شركت در نمازشان جلب مىكند و قهراً سوءظنّ آنان برطرف مىشود و به همين جهت به سرباز مجاهد تشبيه شده است.