108«سائلك فقيراك مسكينك ببابك فتصدق عليه بالجنة ». 1
«بندۀ مسكين و فقير و محتاجت اى خدا، در خانهات آمده است، بر او تصدّق كن و بهشت نصيبش فرما.»
«اللهم البيت بيتك و الحرم حرمك و العبد عبدك ». 2
«بارالها! خانه، خانۀ تو و حرم، حرم تو و بنده هم بندۀ توست.»
ما به مسكينى سلاح انداختيم
الغياث اى مايۀ جان الغياث
امام باقر عليه السلام در كنار كعبه
از افلح، آزادشدۀ امام باقر عليه السلام نقل است كه در سفر حج، شرف ملازمت حضرتش را داشتم. وقتى وارد مسجدالحرام شد و چشمش به كعبه افتاد، گريه بر او غلبه كرد و صداى گريهاش بلند شد. گفتم: «پدر و مادرم به قربانت، مردم متوجه شما هستند. اگر مىشود اندكى صداى خود را آرامتر سازيد.»
فرمود: اى افلح! اينجا خانۀ خداست (يعنى: خواستۀ صاحب خانه بايد رعايت شود و جلب توجه او گردد)، چرا گريان نباشم؟ شايد نظر رحمتى به سويم بيفكند كه موجب رستگارى فرداى قيامتم شود.» پس طواف كرد و نماز طواف در نزد مقام بجاآورد و آنگاه سر به سجده نهاد. وقتى سر از سجده برداشت، ديدم محلّ سجده از اشك ديدهاش تر شده است. 3
هشدار كه اينجا مطاف كعبه و بارگاه قدس است
انتظار از اولوالالباب آن كه، اندكى بينديشند و بدون آمادگى و تهيّأ روحى، قدم به پيش ننهند. مكان، بىحد شريف و عمل، فوق العاده مهمّ و موقعيّت، بىاندازه عزيز و حسّاس و پرارزش است.