96عبدالملك بن مروان نيز همه ساله جامهاى از ابريشم خالص را ابتدا از راه مدينه منوّره به مسجد رسول خدا صلى الله عليه و آله ارسال مىكرد و چند روزى آن را بر روى ستونهاى جاى جاى مسجد مىآويختند، سپس آن را پيچيده، به سوى مكۀ مكرمه گسيل مىداشت.
همچنين نامبرده عطر و انواع خلوق و عود سوز را نيز همه ساله به همراه جامۀ كعبه به مسجد پيامبر صلى الله عليه و آله و كعبۀ مكرمه مىفرستاد. 1 پيش از اين در مورد نخستين شخصى كه جامهاى از ديبا بر كعبه پوشانيد مطالبى آورديم.
در سال 91 هجرى وليد بن عبدالملك به هنگام آمدن به مكۀ مكرمه، كه در آن وقت خلافت را از آن خويش كرده بود، جامهاى را براى كعبه به همراه خويش آورد. اين جامه را در آغاز بر روى بندهاى مسجدالحرام آويختند؛ زيرا جامۀ ياد شده از گرانبهاترين انواع پارچههاى ديبا در دوران خود به شمار مىآمد كه تا آن زمان به يقين، در نوع خود بىنظير بود. اين جامه به دستور خليفه، يك روز همچنان بدان صورت باقى ماند سپس آن را پيچيده و بر روى كعبه قرار دادند. 2
و نيز در دوران «هشام بن عبدالملك» كعبه به وسيلۀ جامۀ ديباى ضخيمى پوشانيده شد. اين در حالى بود كه در زير جامۀ ياد شده، جامههاى ديگرى كه از ساختههاى يمن 3بود، قرار داشت.
ماوردى مىنويسد: «بنىاميه در دوران خويش، گاهى از راه جزيهاى كه از نجرانيها 4 مىگرفتند، جامههايى را براى كعبه تهيه مىكردند و جامۀ ديگرى از ديبا را بر روى آن جامهها قرار مىدادند.» 5 جامۀ كعبه تا پايان دوران امويان، همواره سالى دو بار