93مهاجر» نقل مىكند كه پيامبر صلى الله عليه و آله در روز عاشورا براى مردم خطبه خواند در آن خطبه فرمود:
«امروز عاشورا است، روزى است كه سال در آن به پايان مىرسد و بر كعبه جامه پوشانيده مىشود. اين روز است كه اعمال بندگان به آسمان برده مىشود و من در چنين روزى روزه هستم پس هر يك از شما دوست دارد اين روز را روزه بگيرد.»
و نيز از «ابن جريج» روايت شده است كه گفت: «در روزگاران گذشته، معمول اين چنين بوده است كه پس از رفتن آخرين نفرات حاجيان از مكه، جامههاى ديبا بر كعبه مىپوشاندند تا مردم شكوه و زيبايى را بر كعبه نظاره كنند وسپس در روز عاشورا جامۀ اصلى 1 آن را قرار مىدادند. اين مراسم در روزگار بنىهاشم معمولا روز هشتم ذىالحجه ( \ روز ترويه) بوده است.
همچنين روايتى است از نافع كه گفت: «هر گاه ابن عمر قصد آن داشت كه محرم شود، در آغاز شتر خويش را به وسيلۀ قباطى و حبره پوشانيده و سپس در عرفات آنها را بر خود قرار مىداد، سپس در روز عيد قربان لباسها را از تن درآورده، نزد شيبة بن عثمان مىفرستاد و او آن را بر كعبه قرار مىداد.»
همچنين روايت شده است كه كعبه را در هر سال دوبار جامه مىپوشاندند؛ نخست جامهاى از ديبا و ديگر جامهاى از قباطى كه نخستين پوشش در روز ترويه ( \ هشتم ذىالحجه) انجام مىگرفت و چنان بود كه نخست بخش بالاى كعبه را با جامۀ ديبا مىپوشاندند و بىآنكه آن را بدوزند آويزان مىكردند، مانند دوران ما كه كعبه به جامه محرم گرديده است. سپس آن هنگام كه حاجيان مراسم خود را به پايان برده و از منا به حركت در مىآمدند، جامه را مىدوختند ليكن همچنان آن را از دسترسى حاجيان دور نگاه مىداشتند؛ زيرا كه آنان به عنوان تبرّك آن جامه را پاره پاره مىكردند تا آنگاه كه روز عاشورا فرا مىرسيد جامۀ اصلى را بر كعبه قرار داده و آن را به پيراهن