27مكه شدند. در ميان راه، هرگاه به مناطق سرسبز و يا زيبايى برخورد مىكردند كه نگاهها را جلب مىكرد، به فرشته مىگفت: در همين جا فرود آييم؛ زيرا آن مكان همين جا است! فرشته بدو مىگفت: آن مكان در پيش روى تو است. تا اينكه وارد مكه شدند، پس خانۀ كعبه را از پنج كوه «سينا»، «حِرا»، «زيتا»، «لبنان» و «جودى» بنا كرد.
در روايت وهب بن منبه، به جاى كوه «لبنان» و «جودى»، دو كوه «ثبير» و «اُحد» آمده است؛ كوههايى كه آدم صلى الله عليه و آله از سنگ آنها براى ساختن كعبه استفاده كرد.
هنگامى كه حضرت آدم عليه السلام تصميم گرفت كعبه را بنا كند، جبرئيل عليه السلام نازل شد و دو بال خود را بر اساس ثابتى از زمين زد كه در نتيجه، سنگها از آن جدا شد و سپس توسط فرشتگان به سوى محل كنونى كعبه حمل گرديد. اين سنگها چنان عظيم و سنگين بودندكه هر يك از آنها را سى نفر هم نمىتوانستند حمل كنند.
تاريخ ازرقى، در اين زمينه مىنويسد:
«اين سنگها، از پنج كوه جدا شدند: «لبنان»، «طور زيتا»، «طور سينا»، «جودى» و «حِرا».
ثعالبى گفته است:
«طور زيتا» و «طور تيناء» دو كوه هستند كه در بيت المقدس قرار گرفتهاند و «لبنان» كوهى درنزديكى شام است كه بدان كوه «اولياء» گفته مىشود». 1
همچنين در «مختار الصحاح» نوشته ثعالبى آمده است:
«جودى، كوهى است درجزيرۀ «موصل» 2 كه كشتى حضرت نوح پس از طوفان