1951372 ه ./ 1953 م . باقى بود كه در اين سال نام آن به «دارالكسوة الشريفه» تغيير يافت. از اين پس كارگاه ياد شده بخشى از وزارت اوقاف مصر گرديد و تاكنون نيز علىرغم متوقف ساختن جامۀ كعبه از سال 1382 ه . همچنان بخشى از توابع وزارت اوقاف مصر به شمار مىآيد. 1
گفتنى است كه در اين كارگاه، كليۀ بخشهايى كه صنعت جامۀ كعبه بدان نيازمند بود - از قبيل ريسيدن و رنگرزى و پارچهبافى دستى سپس آرايش و زينت آن به وسيلۀ تارهاى زربفت به دست صنعتگران و هنرمندان مصرىِ ويژۀ اين كار - وجود داشت كه اين هنرمندان همواره به طور وراثتى هنر خويش را از خود به فرزندانشان انتقال مىدادند. همچنين در اين كارگاه، تارهاى نقرهاى مطلاّ نيز تهيه مىشد كه بدين منظور در بخشى نقره را بصورت تارهاى نازكى درآورده و سپس به وسيلۀ آب طلا آنها را مىپوشانيدند. كه از اين پس هنرمندان در بخش آرايش با اين تارها، جامۀ كعبۀ مكرمه را با اينگونه تارها زينت و آرايش مىدادند. اين هنر در طى چندين مرحله به انجام مىرسيد كه در پس آن خط نگاران و خوشنويسان زبردست به نوشتن آياتى از قرآن كريم بر آن پرداخته و نيز شكل هاى هندسى زيبايى را با نگيندوزيها بر قطعههاى جامه به وجود مىآوردند. از آن پس نوشتهها و شكل ها را به وسيلۀ موادى بر جامه، تثبيت كرده سپس خطوط و شكل هاى يادشده به وسيلۀ نخ هاى ويژهاى كه بر روى آنها دوخته مىشد، به طرز زيبايى برجسته شده و در پايان، هنرمندان بوسيلۀ تارهاى نقرهاى مطلاّ روى تمامى آن خطوط و شكل ها را تزيين و آرايش مىنمودند كه در خاتمه كار اين بخش داراى زيبايى و جلاى خاصى مىگرديد و چشم هر بيننده را به خود جلب مىكرد.