107ارزش هيجده هزار دينار به كعبه اهدا كرد. 1
بنا بر اين از آنچه كه گذشت آشكار مىشود كه نوشتار بر جامۀ كعبه، نخستين بار از آغاز دوران عباسيان مرسوم گرديد. خلفا و فرمانروايان، به هنگام ارسال جامۀ كعبه افزون بر نوشتن نام خويش بر آن، نام محل بافته شدن و تاريخ را نيز بر آن قيد مىكردند.
اين رسم همچنان به صورت رسمى معمول، تا كنون برقرار مانده است. 2
همچنين از مطالبى كه گذشت روشن شد كه تنها خلفاى بنى عباس نبودند كه نسبت به ارسال جامه كعبه اهتمام ورزيدند، بلكه در اين ميان - به هنگام ضعف عباسيان - خلفاى فاطمى در مصر و فرمانروايان يمن و نيز علويان و برخى از پادشاهان ايرانى در هند و در دولت سلجوقيان نيز به اين مسأله عنايت داشتند و در ارسال آن براى كعبه اهتمام به خرج مىدادند.
و نيز واضح مىگردد كه جامۀ كعبه بيشتر، از ديبا و گاه از بافتههاى مويين ابريشمى نازك در رنگهاى گوناگون بوده كه در اين ميان رنگ سفيد و سرخ و زرد بيشتر به چشم مىخورد. از آن پس رنگ سبز و آبى معمول مىگردد.
بدين صورت كه: در آغاز خلافت «الناصرلدين اللّٰه عباسى» (573 - 622 هجرى) نخستين بار كعبه به وسيلۀ جامهاى از ديباى سبز پوشانيده شد. در پايان دوران خلافت نامبرده، خانۀ شريف كعبه به وسيلۀ جامهاى از ديباى سياه پوشانيده شد كه اين جامه داراى كمربندهايى به رنگ زرد بود. گفتنى است كه پيش از آن، كمربندها به رنگ سپيد بود. بنا بر اين «ناصر لدين اللّٰه عباسى» نخستين كسى است كه كعبه را به وسيلۀ جامهاى از ديباى سياه آراست. 3
فاسى مىگويد: «از آن هنگام، ديباى سياه همچنان به عنوان جامه براى كعبه معمول گرديد كه تا كنون (سال 812 هجرى) نيز ادامه دارد. ليكن در اين ميان در سال ششصد و