83
خداحافظ مدينه
عصر جمعه براى خداحافظى به روضۀ مطهر رسول خدا صلى الله عليه و آله رفتيم. جمعيت شكسته شده بود و به تدريج مدينه، رو به خلوتى مىرفت. با اين حال زائران مشتاق همه مشغول قرآن و زيارت، همه مشتاق براى نگاه كردن درون مقبرۀ رسول خدا صلى الله عليه و آله و مخالفت محافظان كه در هر دو متر و گاه يك متر يك نفر ايستاده و برخى با لباس نظامى و برخى با لباس عادى عربى اما مأمور دولتى؛ حدس من آن است كه لااقل برخى از اينها دانشجويان دانشگاه اسلامى مدينه و حتى غيرعرب و گاه ترك يا... البته در مواردى توضيح مىدادند.
با نگاهى اميدوار براى زيارت مجدد قبر رسول الله و روضۀ مطهره به آرامى از لابلاى جمعيت بيرون آمدم. جمعيت در اطراف استوانه توبه بسيار زياد است و بيشتر ايرانى. در كنار محراب رسول خدا صلى الله عليه و آله دو نفر نشستهاند و مانع نماز خواندن مردم. سالهاى قبل با زحمت اماكن نمازگزاردن بود اما امسال نه. به طرف بقيع رفتم و آخرين زيرات وداع.
لحظه آخر در را تا نيمه مىبندند و بقيه را بيرون مىكنند. مأمور سعودى از من خواهش كرد تا به فارسى از مردم بخواهم تا بيرون روند. من عقبتر آمدم، بقيۀ زيارت را خواندم و به آرامى و با ديدۀ اشكبار بيرون آمدم. آخرين ساعت حضور، براى جمع اثاثيه، سوار ماشين سابتكو از مجهزترين اتوبوسها در عربستان با همۀ امكانات، و البته همه كاروانها از اين نعمت بهرهمند نيستند و به اتفاق نصيب آنها مىشود. معمولاً در خروج اتوبوس از شهر همانند ورود - مداحى مىخواند. اشعار نوعاً مربوط به بقيع بويژه حضرت فاطمه عليها السلام و نيافتن قبر آن بزرگوار است. يا فاطمه من عقدۀ دل وا نكردم گشتم ولى قبر تو را پيدا نكردم
اين ناشى از عمق علاقۀ زائران شيعى به اهلبيت رسول الله صلى الله عليه و آله است در برابر بىتوجهى گستردۀ زائران سنى.
در طول راه چندين بار اتوبوس مورد كنترل و تفتيش قرار گرفت و يك ساعتى توقف براى استراحت رانده و بعد حركت. امسال همۀ اتوبوسها شب حركت مىكنند و طبعاً