300الان اعراب به همين اسم مسجد شجره را هم بئر على و آبار على مىخوانند.
قبل از رسيدن به مدينۀ منوره آثار قلعۀ خرابۀ بزرگى ديده مىشود كه گويند قبل از بناى مدينه اين حصار را يهودىها ساخته، مسكن داشتند. شايد قصور العقيق كه حصون العقيق نيز در كتب، در نزديك مدينه، ضبط شده است همينجا باشد.
قبل از وصول به مدينه منوره به فاصله يك ساعت كمتر تقريباً، مكانى است مشهور به مدرّش، از اين زمين كه بالا مى روند، ميلهاى گنبد مطهر نمايان است.
به فاصله نه ساعت و ربع از «بئر شريوف» وارد مدينۀ منوره مىشوند، اللهم ارزقنا.
ذكر مجملى از مدينةالرسول
حدود: طرف شرقى مدينه كوهستان و قلعۀ خيبر و غربيش بحر الاحمر و شمالش قلعه مرّ و جنوبش بيتالله الملك الاكبر.
مدينه شهر محكمى است از عربستان در ايالت حجاز و در شمالى مكۀ معظمه، تقريباً به مسافت سيصد و نود كيلومتر كه ده منزل است واقع گرديده. و در بعض از كتب نود و پنج اسم از برايش ذكر شده و زياده از صد خاصيت از خصايص متعلقه به آن بيان شده، يكى از خصايصش آن است: هر كه به آنجا رسد بوى خوش شنود و عطر در اين شهر بيشتر از مواضع ديگر بو دهد و هرگز طاعون نباشد. خود اين بنده هواى مدينه را لطف و انور از همه جا ديده، روحانيت خاصّى دارد.
بعضى از مؤرخين گويند كه وجه تسميهاش به «يثرب» آن است كه «يثرب بن قاير» آن را بنا نموده. چون زبان معجز بيان حضرت سيد الانام بدان نام جارى گرديد، هر آينه به مدينه طيبه سمت اشتهار پذيرفته. و در بعضى از كتب «مدينة السماء» نامند و حرم دويم و اشرف بقاع ارض و در مكان مأمونى واقع شده و در وقت سيول امطار، آبهاى اين وادى از حرّه بنىسليم آمده بعد از وادى الغابه گذشته، بعد از آن به وادى اخمه آمده در اينجا متفرّق مىشود و به دو چاه داخل مىگردد كه يكى را بئر رومه و يكى را بئر عروه گويند.
و جبل احد كه رنگش قرمز و راهش هموار، در طرف شمالى مدينه به مسافت دو