223مضاعف بيايد. از اينها كه بگذريم، باز هم بحث خريد سوغاتى، اين روزها در مكّه و مدينه بسيار داغ است. آقايانى كه پلاستيكهاى بزرگ را از اين خيابان به آن خيابان مىكشند؛ خانمهايى كه صداى چانهزدنهايشان در بازار مىپيچد؛ ماشينهايى كه زائران ما را از اين فروشگاه به آن فروشگاه مىبرند؛ فروشندههايى كه به زبان فارسى اموالشان را به حراج گذاشتهاند و حالا فروشگاههايى كه نام ايرانى براى خودشان انتخاب كردهاند.
بدون قضاوت عجولانه از شما مىخواهم به گفت و گوى ما با چند زائر و فروشنده توجه كنيد شايد از كنار هم گذاشتن اين جوابها شما هم به نتيجهاى برسيد:
شما چه چيزى بيشتر خريديد؟
- خانم تهرانى: ما فقط سوغاتى مىخريم... ناچاريم... همه از ما توقع دارند!
- آقاى اصفهانى: جنسها بيشتر چينىاند، جنس چينى هم كه وضعيتش معلوم است.
- زن و شوهر شيرازى: ارزانى يا گرانى فرق نمىكند، بايد سوغاتى بخريم. خيلىها منتظرند تا ببينند ما چه سوغاتىهايى مىآوريم...
قيمتهاى اجناس مناسب است؟
- خانم تهرانى: قيمت ثابتى وجود ندارد، يك جنس را من در سه جا با قيمت متفاوت ديدم.
- آقاى اصفهانى: تنها چيزى كه قيمت ثابتى دارد، نوشابههايى است كه با دستگاه كنار خيابان مىفروشند.
- خانم تهرانى: قيمت وسايل برقى اصلاً حساب و كتاب ندارد. بيشتر وقتها تا مىبينند ما ايرانى هستيم، قيمتى را مىگويند كه براى آن چانهخور هم گذاشتهاند.
- آقا و خانم شيرازى: چون جنسها چينى هستند، قيمتها خيلى متفاوت است.
اينجا فروشندهها هرچقدر زورشان برسد پول مىگيرند.
- آقاى خوزستانى: من بيشتر خريدهايم را از فروشگاههاى بزرگ انجام دادهام، چون فروشگاههاى بزرگ قيمتها را زدهاند و بههرحال شايد يك نظارتى باشد، البته