103سرزمين آورد. بيت‌اللّٰه الحرام خانۀ آنان شد و آب زمزم سرچشمۀ نوشيدن آنان! لطف خدا شامل حالشان بود تا آن‌جا كه به حضرت ابراهيم عليه السلام اجازه داد به كمك فرزندش اسماعيل عليه السلام پايه و اساس كعبۀ مشرفه را بنا نهد.

امام‌جمعۀ مسجدالحرام با اشاره به فرمان الهى كه پيامبرش را مأمور ندا دردادن و دعوت حج‌گزاران از گوشه و كنار دنيا فرمود، گفت:

خداوند اراده كرد كه اين مكان قبله‌گاه دل و جان مؤمنان جهان شود و مردم از راه‌هاى دور و نزديك به‌سوى آن بيايند و با شكل و رنگ و زبان‌هاى مختلف در كنار هم به عبادت خدا بپردازند.

خداوند با لطف و عنايت فراوان مكّه مكرمه را «ام‌القرىٰ» قرار داد؛ مكانى كه تمامى مردم از سراسر جهان در هنگام نماز و عبادت بايد رو به آن بايستند و آن‌قدر به آن اهميت داد كه در دو جاى قرآن به قداست آن سوگند خورد: «وَ هٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ» ¹و «لاٰ أُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِ» ².

دكتر الشريم امام و خطيب اين جمعۀ مسجدالحرام گفت:

خداوند سرزمين مقدس مكۀ مكرمه را «مكان امن مسلمانان» اعلام كرد كه جان و مال و ناموس هيچ‌كس نبايد در آن مورد تعرض قرار گيرد. او در تكميل همين امنيت مقرر فرمود كه در هنگام حج در اين سرزمين، نبايد سخنى ناپسند بر زبان جارى شود و عملى ناپسند از كسى صادر گردد.

خداوند فرمود: «اَلْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُومٰاتٌ فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلاٰ رَفَثَ وَ لاٰ فُسُوقَ وَ لاٰ جِدٰالَ فِي الْحَجِّ» ³ و پيامبر اكرم در ذيل همين آيه فرمود: كسى كه حج به‌جا آورد و مرتكب فسق و خطايى نشود، در حالى باز مى‌گردد كه از گناه و آلودگى پاك شده؛ همچون زمانى كه از مادر متولد گرديد.