155را براى زيارت و عبادت ميهمانان خدا و رسول مهيا سازند. ثانياً با درآمد سرشار دولت سعودى از بابت حضور صدها هزار نفر در موسم حج، هزينۀ چنين اقداماتى چيزى به حساب نمىآيد.
«آبرسانى» به زائران هم گذشته از اين كه جزء وظايف آنان است، با امكانات و مقدورات امروز منّتى بر سر زائران نمىتواند باشد. چرا كه اجداد اينان در جاهليت، مدتهاى مديد حتى پيش از حفر مجدد زمزم توسط عبدالمطلب، در موسم حج از نواحى دوردست براى زائران كعبه آب تهيه مىكردند و در حوضهاى چرمى در كنار كعبه مىريختند و هيچ منتى هم بر زائران نداشتند. 1 زيرا اين امر را وظيفۀ خود به عنوان متوليان كعبه مىدانستند. گذشته از اين علاوه بر آب، با شربت نيز از زائرين پذيرايى مىكردند 2 كه امروز اخلاف آنان چنين نمىكنند؛ با اين كه پول و امكانات امروز سعودىها را نداشتند!
ظاهراً اين منّتگذارى بر سر حجاج توسط سعودىها سابقۀ ديرينه دارد. مرحوم جلال آل احمد 41 سال پيش مىنويسد: «... گله به گله پاى ستونهاى مسجد (النبى) سينى مستطيلى از آهن سفيد گذاشته؛ پر از كوزههاى يك جرعهاى و همه خالى. و روى ظرف آهنى با طمطراق نوشته: «وقف وزارة حج والاوقاف!» به جاى ده بيست تا آبسردكن برقى كه توى هر دايره دولتى هست. به هر صورت اين هم خبر ديگرى از نظم در كار حج! و از نظارت دولت سعودى و دلسوزى اش به حال حجاج». 3
بسيار به جا بود كه مسؤولان سعودى، به جاى اين منتگذارىها بر سر حاجيان، اندكى آداب معاشرت و اخلاق را به مأموران خود در اماكن مقدس آموزش مىدادند تا در مواجهه با زائران كه ميهمانان خدا و رسول صلى الله عليه و آله با زبانها و فرهنگهاى مختلف هستند، موجبات رنجش آنان و لعن و نفرين خود را فراهم نسازند. به گزارش نشريه