64«سلطان سليمان قانونى»از عثمانيان،در حدود سال 950 هجرى بر آن دست يافت،ليكن پس از مدتى،يعنى از سال 1043 هجرى،به علت انقلابهاى داخلى در آنجا،عثمانيان نيروهاى خود را از اين سرزمين خارج نمودند.
از اين رو يمن در اختيار حكومت«ائمه»قرار گرفت كه آنان پايتخت خود را در صنعا قرار دادند.در حدود سال 1260 هجرى«امام محمد بن يحيى»به سوى تهامۀ (يمن) هجوم آورد و در آن هنگام يمن را كه در زير سلطه شريف مكه بود از دست او خارج گردانيد.وى از اين پس بر يمن دست يافت و پس از چندى«زبيد»و«حديده»نيز به زير سلطۀ«امام محمد بن يحيى»در آمد.
در اين هنگام حكومت مركزى عثمانى در استانبول،از فرصت استفاده كرد و لشكريان خود را به فرماندهى«توفيق پاشا»به يمن گسيل داشت.در اين ميان شريف دست از آن برداشت كه در پايان ميان«توفيق پاشا»و«امام محمد»،پيمانى بسته شد.
متن معاهده اين چنين بود:
«اعتراف امام به آقايى و سرورى دولت عثمانى و نيز استفادۀ ماهانه مبلغ 37 هزار ريال از محل در آمدهاى يمن و باقيماندۀ درآمد ميان توفيق پاشا و دولت بصورت نصف تقسيم گردد.همچنين امام متعهد گرديد كه در صنعا پايگاهى را متشكّل از نيروهاى عثمانى كه شامل هزار سرباز بود بوجود آورد.
هنگاميكه مردمِ يمن از متن آن معاهده آگاهى پيدا كردند،قيام كرده و دست نشاندگان دولت عثمانى را به قتل رسانيدند.در اين هنگام«توفيق پاشا»مجروح شد و به سوى«حديده»عقب نشينى كرد و به علت شدّت جراحات وارده درگذشت!؛از اين پس نيروهاى عثمانى در ساحل غربى يمن بيش از بيست سال بدين منوال حكومت كردند.
پس از گذشت مدّتى،دولت عثمانى حملۀ ديگرى را به سوى صنعا ترتيب داد،اين يورش در هنگام خلافتِ سلطان«عبدالحميد عثمانى»روى داد كه در نتيجۀ آن امام را در صنعاء دستگير و زندانى كردند و حقوق ماهيانهاى را براى او برقرار نمودند؛او همچنان در زندان باقى بود تا اينكه درگذشت.پس از او مردى از خويشان امام بنام سيد