471كشيد.اين وضع همچنان ادامه داشت تا اين كه«ملك آدريان»آن را مجدداً از نو بنا كرد و نام«ايليا»را بر آن نهاد.از آن پس نامبرده از ورود يهوديان و سكونت آنها در آن جا منع كرده و دين رسمى را مسيحيت قرار داد.او در سال 138 ميلادى«كليساى قيامت»را در آن جا بنا نمود.شهر قدس همچنان در دست رومى‌ها قرار داشت،تا اين كه در سال 636 ميلادى به وسيلۀ عرب‌ها فتح گرديد.در آن هنگام نام«بيت المقدس»را بر آن نهادند.

عمر كه در اين حمله خود نيز با سپاهيان اسلام بدين سو آمده بود،پس از فتح آن، مسيحيان و يهوديان را در دين‌شان و تصرف در اموالشان آزاد قرار داد.او در عهدنامه‌اى كه با آنان بست،آزادى فراوانى را براى آنان قايل گرديد كه اين نشان دهندۀ گستردگى تفكر اسلامى مى‌باشد.

در سال 969 ميلادى،«فاطميان»بر اين شهر دست يافتند.

سپس«سلجوقيان»در سال 1086 ميلادى و از آن پس صليبيان در سال 1099 ميلادى،بر اين شهر چيره گرديدند.صليبيان دولتى را در آن بنا نهادند كه بدان«دولت قدس»مى‌گفتند.اين شهر در تمام مدت دوران جنگ‌هاى صليبى نخستين،در دست آنان قرار داشت كه معروف‌ترين پادشاه آنان در زبان عرب‌ها«بردويل» )nivdvaB( نام داشت.

«بيت المقدس»همچنان در دست صليبيان بود تا اين كه«صلاح الدين ايوبى»در سال 1186 ميلادى آن را از چنگ آنان خارج ساخت و از آن پس،در زير نفوذ پادشاهان مصر قرار گرفت؛در سال 1517 ميلادى به دست تركان عثمانى درآمد كه تا كنون نيز در دست آنان قرار دارد. ¹

«سلطان سليمان قانونى»عمران و آبادى بسيارى را در آن شهر به وجود آورد ليكن ساكنين آن به اشتباه اين ساختمان‌ها را به«سليمان بن داود عليه السلام»نسبت مى‌دهند.

در پايان گفتارمان درباره«بيت المقدس»مى‌گوييم:

اين شهر داراى مزارها و قبرهاى فراوانى مى‌باشد كه در پشت حصار شهر،در جنوب غربى،بر بالاى قلۀ كوه«صهيون»،مسجدى قرار دارد كه قبر حضرت داود عليه السلام در آن جا ديده مى‌شود.