413فرمان«ابوجعفر منصور»سدهاى متعددى در نقاط مرتفع مدينه ساخته شد و آب سيل را به سوى ديگر مناطق منحرف نمودند.در سال 734 هجرى آب در دشت«قناه»بالا آمد و در نتيجۀ آن،سيل سمت شمالى مدينه را تا نزديكى‌هاى كوه احد فرا گرفت؛به طورى كه به مدت شش ماه مردم از زيارت حضرت حمزه عليه السلام محروم گرديدند.و نيز در سال 1328 هجرى،بر اثر سيلى كه به سوى مدينه سرازير گرديد،ارتفاع آب در نزديكى‌هاى كوه احد به يك متر و نيم رسيد.
ساكنين مدينه هم اكنون تعدادشان بالغ بر شصت هزار نفر مى‌باشد كه تعداد بسيارى از آنان را مجاورين بيگانه تشكيل مى‌دهند،اين گروه بيشتر از هنديان،ترك‌ها،شامى‌ها، مغربى‌ها و مصريان مى‌باشند.
از مشهورترين خاندان‌هاى مدينه در حال حاضر،خانواده«اسعد»مى‌باشند كه همگى از سادات هستند.همچنين خاندان برى كه از مغربى‌ها هستند و نيز خاندان سمهودى كه از تبار مصر به شمار مى‌آيند،جزء خاندان‌هاى مشهورند.
بزرگان اهل مدينه،همواره از سوى دولت و نيز تعداد فراوانى از آنان از سوى خديو داراى حقوق و مستمرى ساليانه مى‌باشند؛اين گروه بيشتر به وسيلۀ خدمتگزارى در حرم، به ويژه در موسم حج،امرار معاش مى‌كنند.
تعدادى از آنان،به شغل راهنمايى اشتغال دارند كه بدانان«مزور»گويند اين گروه همانند وظيفه مطوفين در مكه را،در مدينه به عهده دارند.
برخى از مردمان مدينه از راه تجارت‌هاى ساده زندگى خويش را مى‌گذرانند و در اين ميان مصريان به وسيلۀ تجارت در حبوبات مانند گندم و عدس كه از راه«قصير»به اين شهر وارد مى‌كنند،امرار معاش مى‌نمايند.
مردمان مدينه همواره در تعبيرات خود شمال را شامى،غرب را بحرى-زيرا در طرف دريا واقع مى‌باشد-،شرق را شرقى و جنوب را«قبلى»-زيرا در طرف قبله است - مى‌گويند.مصريان اين نامگذارى را از آنان گرفته‌اند و دربارۀ جنوب،تعبير«قبلى»را به كار مى‌برند كه اين نام گذارى صحيح نمى‌باشد،زيرا قبله در محل آنان در طرف جنوب شرقى مى‌باشد.