403كمال تأسف مى‌توان گفت:كه اين گونه ساختمان سازى و دقت به طور كلى از مدينه رخت بربسته است.
اين خيابان داراى كوچه‌اى است كه از آن به آرامگاه حضرت عبداللّٰه،پدر گرامى رسول خدا صلى الله عليه و آله راه دارد.عبداللّٰه پيش از اسلام براى انجام كار به مدينه آمده بود كه در آن جا وفات يافت و در كنار دايى‌هاى خود كه از بنى النجار بودند در خانۀ مردى از آنان كه معروف به«نابغه»بود دفن گرديد.
اين خيابان«ابواء»نام داشت كه بدان كوچه«طوال»نيز مى‌گويند كه خانه‌هاى«آل سعد»در آن منطقه قرار دارد.
بيشتر خيابان‌هاى مدينه به علت باريك بودن«أَزِقَّه»يا (كوچه‌ها) ناميده مى‌شود كه از آن جمله در شمال حرم از،زقاق البقر،زقاق الخياطين،زقاق الحبس،زقاق عنقينى،زقاق السماهيدى،زقاق البدور،زقاق الاغاوات و در جنوب آن:زقاق ياهو،زقاق الكبريت،زقاق القماشين،زقاق حيدر،زقاق الحجامين،زقاق مالك بن انس و جز اينها را مى‌توان نام برد.
در هر صورت خيابان‌هاى مدينه تميز و پاكيزه مى‌باشد و پاكيزگى آن كمك به لطافت و خنكى هوا در تابستان مى‌نمايد،به طورى كه اين وضع در بيشتر سرزمين‌هاى شرق ديده مى‌شود.
بازار مدينه از«باب المصرى»آغاز مى‌گردد و به حرم شريف منتهى شده و پايان مى‌يابد.
اين بازار از خيابانى باريك به طول تقريباً 500 متر تشكيل گرديده است،به طورى كه حركت دو شتر از خيابان موجب برخورد به يكديگر مى‌شود و رفت و آمد و شلوغى تنها در زمان حج و عمره رجبى كه هنگام زيارت و سعى در سرزمين عرب مى‌باشد،ديده مى‌شود.بازرگانى و تجارت مدينه بر اساس واردات خارجى آن به ويژه از كشورهاى جاوه،هند و شام بوده كه اين واردات بيشتر در زمينه پارچه‌هاى پنبه‌اى،پشمى،ابريشمى،كنفى،تسبيح،حناء،قاليچه‌ها و خوراكى‌هاى ايرانى،هندى،مغربى و تركى كه مى‌باشد قيمت آنها از مكه و حتى از مصر بيشتر است،ليكن حاجيان به جهت تبرك و آسانى