344و سرانجام مدينه منوره است.

اعرابى كه در اين مسير زندگى مى‌كنند از قبيله‌هاى«زيود» ¹،«لّهبه» ²،«عُتَيبيه» ³،«مطير» ⁴و رّحلَه» ⁵هستند كه از نظر فرهنگى بسيار عقب مانده مى‌باشند.

نظام كاروان‌ها

پيش از اين گفتيم كه:«حاجيان تنها به وسيله كاروان‌ها و قافله‌ها از مكه به سوى مدينه به حركت درمى‌آيند».ساربانان اين كاروان‌ها،همواره از اهالى حوالى آن راهى هستند كه در آن حركت مى‌كنند.غالباً تمامى شتران كاروان متعلق به يك شخص مى‌باشد كه اين وضعيت براى حاجيان مناسب‌تر و بهتر است.اما اگر شتران كاروان متعلق به دو نفر يا بيشتر باشند،معمولاً گرفتارى و سختى آن،براى حاجيان بيشتر است.در هر صورت هر حاجى موظف است كه بار و بنه‌اش را مختصر نمايد و نظارت بر حمل آن را نيز به عهده داشته باشد.هنگامى كه بارگيرى كاروان به پايان مى‌رسد،ساربانان شترها را رديف مى‌كنند كه گاه به صورت يكى يكى و پشت سر هم و گاه به حالت دوتايى،به