342منطقۀ«غاير»و پستى‌هاى آن 1،قبايل«لهبه»و«مسروح»زندگى مى‌كنند كه اين دو قبيله از اشرار عرب به شمار مى‌آيند و همواره حاجيان از اذيت آنان در امان نمى‌باشند.نام اين راه را«راه مدنى»نيز مى‌گويند،زيرا ساكنين مدينه به هنگام شركت در مراسم حج،به علت كوتاهى راه،اين مسير را انتخاب مى‌كنند.
مدنى‌ها هنگام موسم حج بر شتران تيز پاى و يا الاغ‌ها و اسبان خويش سوار مى‌شوند و از اين راه به صورت كاروان كاروان،به حركت درمى‌آيند.اين كاروان‌ها در ميان اين راه داراى خانه‌ها و كاروان‌سراهايى هستند كه آب نيز در آن وجود دارد؛آنان بدون شتاب و با آرامش خاطر در اين خانه‌ها اطراق مى‌كنند و پس از خوردن غذا و اداى نماز و استراحت مختصر،مجدداً به مسير خود به سوى مكه ادامه مى‌دهند.بسيارى از حاجيان قوى هيكل كه بار و بنۀ مختصرى را به همراه داشتند-به ويژه مصريان-با اين كاروان‌ها به راه مى‌افتادند و فاصلۀ ميان مدينه و مكه را با آنان طى مى‌نمودند.همچنين بالعكس از مكه به مدينه نيز اين گروه از افراد مذكور بلافاصله پس از ايام تشريق حركت مى‌كردند و در مدينه به انتظار ورود كاروان‌ها مى‌نشستند و با آنان به سوى«ينبع»حركت مى‌كردند.
هر يك از محله‌هاى مدينه داراى كاروانى بود كه رياست كاروان را بزرگ آن محله به عهده داشت كه به آن«ركب»مى‌گفتند؛مثلاً مى‌گفتند:«ركب»فلان به مكه رسيد و يا در فلان روز ركب از آن جا حركت كرد 2.
همچنين در مورد كاروان‌هاى زيارتى مردم مكه به مدينه نيز اين اصطلاح متداول بود.اين كاروان‌ها براى زيارت از مدينه،معمولاً در نزديكى‌هاى ماه رجب به راه مى‌افتاد.
راه شرقى
اين راه كه از طرف«باب معلى»از مكه خارج مى‌شود،در آغاز به سوى«بياضيه»و سپس از راه شمال منا ادامه مى‌يابد و از آنجا متوجه شرق مى‌گردد.كسى كه از اين مسير