1) .قبر يزيد بن معاويه در دمشق در خيابان«نحاليه»و در شرق قبرستان باب الصغير قرار دارد كه ميان‌قبرستان ياد شده و قبر يزيد،يك خيابان فاصله وجود دارد.اين قبر داراى حصارى به طول تقريبى هشت متر و عرض چهار متر بوده كه بر آن تپه‌اى از سنگ‌هاى پرتاب شده به ارتفاع حدود شش متر ديده مى‌شود.ساكنين دمشق اين قبر را همواره مورد غضب و كينه خود قرار مى‌دهند و به همين مناسبت بد نيست از ديدارى كه از قبر معاويه بن ابى سفيان در اين قسمت كردم براى شما يادى به ميان آورم:اين قبر كه در همان مقبرۀ-ياد شده-يزيد قرار دارد روى آن به وسيله گنبد بسيار ساده و مخروبه‌اى پوشيده شده و در جوار آن تعدادى از تابعين نيز دفن گرديده‌اند.همچنين قبر عبدالملك بن مروان در كنار آن قرار دارد كه به وسيلۀ حصار ساده و منهدم شده‌اى از خشت و چوب نى پوشيده شده و سقفى نيز روى آن وجود ندارد.در اين جا بود كه عظمت خلافت و سلطنت و جلال و شكوه دستگاه حكومتى آنان از ذهن من گذشت،آرى تكيه بر شكوه جلال زندگى اين چنين است كه پس از آغاز حكومت عباسيان اين چنين خوار و زبون گردند«سبحان من بيده الملك يُعزّ من يشاء و يذل من يشاء».

2) .مسلم بن عقبه كه معروف به كور«بنى مرّه»بوده از سوى يزيد بن معاويه مامور گرديد كه به جنگ با«عبداللّٰه بن زبير»به سوى مكه بيايد و نيز فرمان داشت كه مسير خود را از راه مدينه انتخاب كند و آن شهر را نيز به اطاعت يزيد درآورد.در آن هنگام اهل مدينه سر از اطاعت يزيد برتافته بودند،در نتيجه وى به دست نشانده خود دستور داده بود اگر مردم مدينه او را اطاعت كردند بدانان كارى نداشته باشد و راهى مكه گردد ولى در صورتى كه غير از آن باشند با آنان جنگيده و همه را نابود سازد.مسلم هنگامى كه به مدينه رسيد،اهالى آن در اطراف شهر خندقى حفر كردند و دروازه‌هاى شهر را به روى او بسته بودند.وى در روز سه شنبه 27 ذى الحجه سال 63 هجرى سرانجام پس از غلبه اهالى بر شهر بدان وارد شد و از هرگونه قتل و خونريزى و هتك حرمت صحابۀ رسول خدا صلى الله عليه و آله و سايرين دريغ نكرد.گفته مى‌شود كه وى تعداد يازده هزار نفر و اندى را در اين شهر كشته و مدينه را به مدت سه روز تاراج مى‌نمود.كه آن روز بد نام را«يوم الحرّه»ناميدند.از آن پس وى مدينه را به سوى مكه ترك كرد و در فاصلۀ ميان راه به هلاكت رسيد و در«ثنية المشلل»در گورى دفن شد.در اين هنگام مادرى كه فرزند خود را در ميان كشته‌هاى مدينه از دست داده بود بر«يزيد بن عبداللّٰه بن زمعه»وارد شد و سپس به سوى قبر مسلم رفته و آن را از گور خارج ساخت و رمى نمود.از آن پس تا كنون اين قبر مورد لعن و نفرين مسلمانان بوده و همواره مورد رمى آنان قرار مى‌گيرد.