277توليت امراى مكه از ميان رفت و يا آنان عزل مىگرديدند.پادشاهان مصر تا آنجا دربارۀ جشن محمل سعى و كوشش داشتند كه به همۀ واليان شهرهايى كه محمل از آنها عبور مىكرد،دستور داده بودند كه بايد به هنگام استقبال،سمّ شتر محمل را ببوسند.اميران مكه نيز سمّ شتر محمل را مىبوسيدند تا اين كه سلطان«جقمص»آنان را از اين كار معاف داشت.
اين جشن و كيفيت برگزارى آن،تا دوران«اسماعيل»در تمام طول مدت حركت تا مراجعت كاروان محمل،در اين ديار از مقام و مرتبتى بس باشكوه برخوردار بود.
در آن دوران،در هنگام بازگشت كاروان محمل به مصر،در حوضهاى بزرگ از شربتى با شكر مهيا مىكردند كه به مدت سه شبانه روز با خوشحالى و مسرت در جشنى با شكوه در اختيار مردم قرار مىدادند و اين سنتى بس قديمى و كهن به شمار مىآمد.
كاروان محمل علاوه بر همراه داشتن خدمتگزاران امير الحاج،خزانه دارها،منشىهاى مخصوص و صرافان،بسيارى از خدم و حشم،بار بندان،ساربانان،طبالان،نجارها، خدمتكارها،چادر بندها و سقايان را نيز به همراه خود داشت.يكى از مسئوليتهاى ديگر كاروان محمل،وظيفهاى بود كه نام«امين جامه و شيرينىجات»را بر خود داشت؛اين شخص مسئوليت تقسيم و توزيع شرينىجات پوشاك و جامههايى را عهدهدار بود كه براى بزرگان عرب ارسال مىشد كه هم اكنون اين هزينه به صورت نقدى در اختيار صاحبانش قرار داده مىشود.همچنين كارمندى به عنوان مأمور ذخيره همراه كاروان بود كه در موارد ضرورى-بر خلاف مقررات ويژۀ كاروان-سهميهاى را كه مازاد بر سهميه مقرر به نظر مىرسيد در ميان حاجيان به عنوان ضرورت تقسيم مىنمود.همچنين شخص ديگرى نيز همراه محمل بود،كه وى را بزرگ شتربانان مىگفتند و شخص ديگرى كه نام«ابوالقطط» 1را بر خود داشت و فردى ديگر به عنوان تنظيم كنندۀ بىنظمىها بود و در مقدمه كاروان حركت مىكرد و پس از او راهنماى خدمتكاران قرار داشت.مسئوليت شخص اول آن بود كه شترهاى مورد نياز محمل را