273ساربانان و طبالها،در حالى كه سوار بر شتران خويش هستند،همگى با چنين آرايشى به حركت درمىآيند.اين كاروان به سوى«محجر»و سپس«درب الاحمر»حركت مىكند و از دروازۀ مويد عبور نموده سپس از«غوريه»،«نحاسين»و«باب النصر»گذشته و به «عباسيه»وارد مىشود؛كاروان در اين نقطه متفرق مىشود و همراهان محمل به درون چادرهاى ويژهاى-كه براى آنان در عباسيه برافراشته شده است-وارد مىشوند.محمل در اين هنگام در ميانه آن محيط نهاده مىشود تا هر كسى كه به عنوان تبرك،قصد زيارت آن را دارد،به مقصود خود برسد.
در روز سفر به سوئز،محمل را همراه ساير وسايل و ذخيرههاى آن در واگن ويژهاى-كه بدين منظور در ايستگاه«عباسيه»مهيا گرديده است-مىگذارند و در آغاز به سوى سوئز و سپس از آنجا-از راه دريا-به سوى جده حركت مىكنند پس از آن مسير از راه خشكى به سوى مكه حركت مىنمايند.
در سال 1328 هجرى،محمل و نيروى انتظامى آن،ابتدا به سوى اسكندريه حركت و در روز 10 نوامبر سال 1910 ميلادى جشن باشكوهى در آن جا برپا گرديد كه در اين مراسم حضرت خديو نيز حاضر گرديدند.
كاروان محمل سپس از راه دريا به سوى«يافا»و سپس از آنجا به سوى«مدينه منوره»حركت كرد و پس از زيارت از راه فرعى به سوى مكه رهسپار گرديد و به عنوان انجام فريضۀ حج به سوى«جده»و«طور»آن گاه به سوى«سوئز»و در پايان به«قاهره» وارد گرديد.
هم اكنون دولت سعى و كوشش فراوانى دارد كه مسير حركت كاروان محمل را به راهى هموار كه رنج و سختى آن كمتر باشد،تغيير دهد.
محمل مصرى داراى دو پرده بود:
يكى پردۀ روزانه كه پارچهاى سبز بود و ديگرى پردۀ زر دوزى شده،كه تنها هنگام مراسم رسمى روى محمل قرار داده مىشد.در روزهايى كه كاروان در مكه اقامت داشت،محمل را ميان«باب النبى»و«باب السلام»مىگذاشتند و پردۀ روزانه را بر روى آن مىپوشانيدند.اين مكان در اين زمان جايگاهى بود كه مردم از نژادهاى گوناگون به