1) .نام همسر«هبيرة بن عمرو مخزومى»بود و شايد نامبرده در اين مكان خانه‌اى داشته است كه به داخل‌حرم افزوده شده است.

2) .همچنين بدان باب«بنى تميم»نيز مى‌گفته‌اند.

3) .به علت نزديكى آن به سقّاخانه بازان است و بدان«باب البغله»نيز گويند.

4) .زيرا اين در مقابل خانۀ عباس قرار داشت و چون معمولا جنازه‌ها را از اين در به سوى قبرستان مُعلى‌مى‌بردند.بدان باب الجنائز نيز گويند.

5) .زيرا رسول خدا صلى الله عليه و آله همواره به علت نزديكى آن به خانۀ حضرت خديجه-عليهاالسلام-از اين در به مسجدالحرام وارد مى‌شده‌اند.

6) .در جاهليت به آن«باب بنى عبد شمس»مى‌گفته‌اند و هم اكنون معروف به«باب بنى شيبه»است و نيز به‌علت آنكه معمولا مردم به هنگام طواف و تحيت از اين در به مسجدالحرام وارد مى‌گردند و بدان«باب السلام»نيز گويند.

7) .اغلب از كارافتادگان از ميان غلامان اهل مكه بودند و به هنگاميكه به سن كهولت و پيرى مى‌رسيدند و يادچار بيمارى مى‌گرديدند كه قادر به حركت نباشند آقا و مالك آنها اين افراد را از خانه خويش رانده و ناگزير به بيت اللّٰه الحرام پناهنده مى‌گرديدند.اين افراد با كمكى كه از سوى افراد نيكوكار به آنها مى‌گرديد امرار معاش مى‌كردند و زندگى خود را سپرى مى‌كردند و در صورتى كه روح از كالبد وى خارج مى‌شد خداوند آنان را راحت مى‌كرد و در صورتى كه سلامتى خود را مجدداً باز مى‌يافتند اربابانشان آنها را به خدمت فرا مى‌خواندند.بنابراين بر حكومت حجاز است كه فكرى براى اين گونه افراد از كار افتاده و عليل نموده و آنان را پناهگاهى دهند به همين مناسبت در اينجا مى‌گوييم:مردمان مكه اين گونه برخورد را با الاغ‌ها و اسبان خويش نيز انجام مى‌دهند،به طوريكه هر گاه چهار پايان دچار كهولت و يا بيمارى گردند و نتوانند بهره رسانند،آنها را در خيابانهاى مكه رها نموده و رفتگران از آنها استفاده مى‌كنند در اين حال صاحبان اوّليۀ آنها حق ندارند مجدداً آنها را به خدمت خويش درآورند!!