82و انبيا و سلاطين مؤمنين هر سال هدى مى‌كردند؛ از جمله سليمان عليه السلام بود كه آمد به مكّۀ مكرّمه و چند روز توقّف فرمود در مكّه، و هر روز پنج هزار شتر نَحر ¹ مى‌كرد سواى بقر و غنم ²، و مردم را خبر داد كه پيغمبرى از عرب از اين شهر مبعوث مى‌شود كه خاتم انبيا خواهد بود : طُوبٰى لِمَن أدركَ زَمانَهُ و ٰامَنَ بهِ وَ وَيلٌ لِمَن كَفرَ بهِ وَ جحدهُ ³⁴.

و اين شيوۀ مرضيّه ⁵ را تجديد و احيا فرمود جناب مقدّس خاتم‌الانبيا صلى الله عليه و آله ، و هر قدر قبل از هجرت در مكّه بود حجّ مى‌كرد، و چند مرتبه از مدينه حجّ نموده ⁶، كه دفعۀ آخرى را حجّة الوداع گويند، و اين هم اتفاق افتاده در سال دهم هجرت، و اجمال اين احوال آن است كه : نازل شد اين آيۀ شريفه كه در سورۀ حجّ است؛ مى‌فرمايد : «وَ أَذِّنْ فِي النّٰاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجٰالاً وَ عَلىٰ كُلِّ ضٰامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ لِيَشْهَدُوا مَنٰافِعَ لَهُمْ » ⁷، يعنى : ندا كن در ميان مردم به حج، و اعلام ده و بطلب ايشان را بسوى آن تا بيايند بسوى تو، در حالتى كه پيادگان باشند و سواران باشند بر هر شتر لاغرى، و آيند بسوى تو از هر درّۀ عميقى يا از هر راه دورى، تا حاضر شوند منفعتهاى خود را براى دنيا و عُقبىٰ. پس امر فرمود آن حضرت صلى الله عليه و آله مؤذّنان را كه اعلام دهند مردم را به آوازهاى بلند به آنكه رسول‌خدا صلى الله عليه و آله در اين سال به حجّ مى‌رود، پس مطّلع شدند به حجّ رفتن آن حضرت، هر كه در مدينه حاضر بود و اطراف مدينه و اعراب باديه، و حضرت صلى الله عليه و آله نامه نوشت بسوى هر كه داخل اسلام شده بود كه : رسول‌خدا صلى الله عليه و آله ارادۀ حجّ دارد پس هر كه طاقت دارد حاضر شود. پس احدى از مسلمين نماند كه آن سال به حجّ نرود، تا آنكه به همۀ ايشان تعليم حجّ داد و مناسك را به ايشان بفهمانيد تا اينكه سنّت باشد بجهت