76معظّمه مى‌نمايند تا كعبه را خراب كنند و اهل مكّه را به قتل مى‌رسانند، تا اينكه مى‌رسند به صحراى بيدا 1 كه در حوالى مدينه است، آخر شب فرود آيند، [ در] آن وقت مجموع لشكرشان سيصد هزار كس باشد؛ پس از آسمان صدايى آيد كه : اى بيدا هلاك كن اين گروه ستمكاران را. پس زمين شكافته شده تمامى لشكر را با چهارپايان و اموال و اسبان فرو برَد، كسى و چيزى نمانَد از ايشان مگر دو نفر برادر 2 كه اسم يكى بشير و اسم ديگرى نذير، ناگاه ملكى نزد ايشان آمده روى آنها را به پشت مى‌گرداند و مى‌گويد كه : اى نذير، برو نزد سفيانى در دمشق و او را بترسان به ظاهر شدن مهدى آل محمّد صلى الله عليه و آله ، و خبر ده كه لشكرش را خدا در بيدا هلاك گردانيد. و به ديگرى گويد كه :
اى بشير، ملحق شو به حضرت مهدى عليه السلام در مكّه، و او را بشارت ده به هلاك شدن ظالمان و توبه كن به دست آن حضرت كه او توبۀ تو را قبول مى‌فرمايد. پس بشير وارد مكّه مى‌شود زمانى كه قائم عليه السلام ظهور نموده، پشت به كعبه داده، تمامى اهل مكّه دورش را گرفته، حضرت به ايشان كتب سَماوى 3 و قرآن مى‌خواند، پس در همان حال [ بشير [ خدمت حضرت رسيده احوال را بيان كند، حضرت دست مبارك بر روى او مى‌مالد و [ او] به حالت اوّلى برگردد و به آن حضرت بيعت نموده در لشكر او مى‌ماند. و حضرت لشكر بر سر سفيانى مى‌فرستد تا آنكه او را در دمشق گرفته بر روى صخرۀ بيت المقدّس ذبح مى‌نمايد، پس حضرت به اهل مكّه موعظه و نصيحت فرموده از ايشان بيعت مى‌گيرد، و شخصى از اهل بيت خود به ايشان خليفه قرار داده، متوجّه مدينه شود، و چون از مكّه بيرون آيد اهل مكّه خليفۀ او را به قتل رسانند، حضرت باز بسوى مكّه مُعاودت 4 نمايد پس بيايند خدمت او، سر به زير افكنده و گريان، و تضرّع نمايند و