297مى‌كرد ¹. و بدل كردن همنشينان بد را به همنشينان خوب، و مجالس سهو و غفلت را به مجالسى كه در آن ياد خدا مى‌شود (چنانچه سابقاً ذكر شد).

و مستحبّ است برداشتن از آب زمزم و هديه بردن آن بسوى اهل بلاد، و در حديث آمده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌خواست كه هديه بياورند براى او آب زمزم را در مدينه ².

بلكه مطلقاً تحفه بر عيال بردن ثواب دارد، چنانچه ابن عبّاس گويد كه جناب پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود : هر كه داخل بازار شود و بگيرد تحفه و بياورد آن را بر عيال خود، مثل كسى است كه حمل صدقه بكند بر طايفه‌اى كه محتاجند؛ و ابتدا بكند در تحفه [ دادن] از اناث ³، و آن را بر ذُكور ⁴ مقدّم دارد؛ پس بدرستى كه هر كه يك زن را شاد كند، چنان است كه غلام و بنده‌اى آزاد كرده است از اولاد اسماعيل عليه السلام ، و هر كه روشن كند چشم فرزندى را پس چنانست كه گريه كرده باشد از خوف الٰهى؛ و هر كه از خوف الٰهى گريه بكند، پس داخل كند او را خداى تعالىٰ بر جنّات نعيم ⁵.

به سند معتبر منقولست كه : هر گاه كسى از شما به سفر رود چون از سفر برگردد از براى اهلش چيزى بياورد، هر چه ميسّر شد، اگر چه سنگى باشد، بدرستى كه ابراهيم عليه السلام هر گاه تنگى در معيشت او بهم مى‌رسيد نزد قوم خود مى‌رفت، پس در بعضى از اوقات او را تنگى روى داد، نزد قوم خود رفت ايشان را نيز در تنگى يافت، پس برگشت چنانچه رفته بود، چون نزديك به خانه رسيد از اولاغ فرود آمد و خورجين را