200برداشت و خواست از چاه بالا رود، شيطان را به صورت مار سياهى ديد كه پيش از او از چاه بالا مى‌رود، پس شمشير زد و اكثر دُمش را انداخت و او ناپديد شد (و قائم عليه السلام او را تمام كش خواهد كرد)، پس عبدالمطّلب خواست كه مخالفت از خواب نمايد، و شمشيرها را بر در خانۀ كعبه نصب نمايد، چون به خواب رفت، همان شخص را در خواب ديد كه به او خطاب نمود كه : اى شيبةُ الحَمد ¹، شكر كن خداى خود را؛ زيرا كه بزودى تو را زبان زمين خواهد كرد، و نام نيك تو را در عالم منتشر خواهد ساخت، و جميع قريش، بعضى به خوف و بعضى به طمع، پيروى تو خواهند كرد، شمشيرها را در جاى خود قرار ده. چون از خواب بيدار شد، با خود گفت : اگر آنكه در خواب مى‌بينم از جانب پروردگار من است امر، امر او است، و اگر شيطان است همان خواهد بود كه دُمش را قطع كردم. چون شب شد و باز بخواب رفت، گروهى بسيار از مردان و اطفال ديد كه به نزد او آمدند و گفتند كه ما اتباع فرزندان توييم و ما در آسمان ششم ساكنيم، شمشيرها از تو نيست، دخترى از قبيلۀ بنى مخزوم خواستگارى نما و بعد از آن از ساير قبايل عرب دختران بخواه، اگر مال ندارى حسب بزرگ دارى و مردم به تو دختر خواهند داد، و اين سيزده شمشير را به فرزندان آن دختر كه از بنى مخزوم خواهى گرفت بده و زياده از اين از براى تو بيان نمى‌كنيم، و يكى از آن شمشيرها از دست تو ناپيدا خواهد شد و در فلان كوه پنهان خواهد شد، و ظاهر شدن آن علامت ظهور قائم آل محمّد صلى الله عليه و آله خواهد بود. پس عبدالمطّلب بيدار شد و شمشيرها را به گردن خود انداخت و بسوى ناحيه‌اى از نواحى مكّه روان شد. پس يك شمشير [ كه] از همه نازكتر ² و لطيف‌تر بود ناپيدا شد (و از همان موضع ظاهر خواهد شد براى صاحب امر عليه السلام )؛ پس احرام بست بر عمره و داخل مكّه شد، و به آن شمشيرها و آهو، بيست و يك طواف كرد، و در اثناى طواف مى‌گفت : خداوندا وعدۀ خود را راست گردان، و گفتار من را ثابت فرما، و ياد من را منتشر نما، و بازوى مرا محكم كن. پس شمشيرها را به فرزندان مخزوميّه داد، و آن