135دو فرسخ و ثلث فرسخ از مكّه [ فاصله دارد] ، و از راه عراق، كوهى در مقطع كه [ فاصلۀ] آن نيز دو فرسخ است از مكّه، و از طريق جعرانه ¹، در شعب آل عبداللّٰه بن خالد است كه كه سه فرسخى مكّه مى‌باشد، و از طرف طايف، به سمت عرفات است، و از بطن نمره (به فتح نون و كسر ميم)، كه دو فرسخ و ثلث است از مكّه، و به سمت بندر جدّه بر سه فرسخ و ثلث از مكّه است. و اين حدود را به اين طريق ذكر نموده ابوالوليد ازرقى در كتاب تاريخ مكّه ²، و اصحاب ما در كتب فقه، و ماوردى در احكام سلطانى و ديگران؛ مگر آنكه ازرقى در حدّ طايف، يازده ميل ³ گفته، و ماوردى حدّ يمن را نگفته. تمام شد كلام محى الدّين ⁴.

و بعضى حدّ يمنى را چهار ميل گفته‌اند و به آخر تلفين رسانيده‌اند، و بعضى حدّ عراقى را چهار ميل گفته‌اند، و از سمت عرفات به سه فرسخ تحديد كرده‌اند كه : از مكّه تا منى يك فرسخ، همچنين از منى به مشعر و از مشعر به عرفات.

و بعضى از علما فرموده‌اند كه : اشهر و اظهر آن است كه از مكّه تا ميلهاى عرفات، از چهار فرسخ اندكى بيشتر است كه از منى تا به مشعر يك فرسخ [ و] نيم و همچنين تا عرفات.

و در ورود حرم مستحبّ است چند چيز :

1 -اينكه اگر سواره باشد پياده شود.

2 -غسل كردن.

3 -نعلين و كفشهاى خود را به دست گرفته، پابرهنه داخل حرم شود؛ چنانچه صادق عليه السلام فرموده كه : هر كس اينها را به عمل آورد خداوند متعال از او صد هزار گناه محو، و صد هزار درجه عطا، و صد هزار حاجت روا مى‌كند ⁵.