133بدان كه : كعبه با اطرافش تا چهار فرسخ حرم است 1 كه بر هر كس، خواه محرِم خواه غير محرِم، حرام است كه در آنجا شكار كند، و گياهش را از زمين بكند؛ و حرمش گويند بجهت اينكه خلّاق عالم حرام فرموده در آنجا بسيار چيزها را كه در غير آن حرام نكرده، چنانچه تفصيل آنها در كتب حجّ از اقلام علماى اعلام گذشته.
و در معيار و ميزان تحديد حرم به چهار فرسخ، چند فقره حديث به نظر رسيده :
اوّل آنكه چون حجرالاسود را از بهشت بجهت آدم عليه السلام آورده، به ديوار كعبه نصب كردند، بسيار نورانى بود؛ از جانب راست كعبه تا چهار ميل 2 و از جانب چپ كعبه تا هشت ميل (كه مجموع چهار فرسخ شد) [ را] روشن ساخت، پس حقّ‌تعالى آنجا را حرم گردانيد 3.
دوّم آنكه خداوند عالم بر آدم عليه السلام ياقوت سرخى فرستاد، و آن را در موضع كعبه نهاد و آدم عليه السلام بر دور آن طواف مى‌كرد، و نور آن تا جاى ميلهاى 4 حرم مى‌تابيد، پس ميلها بر نور آن قرار داده شده و خدا آن را حرم گردانيد 5.