80
بخش چهارم:سوگوارى در فراق عزيزان
حزن و اندوه در فراق عزيزان خاستگاه فطرى دارد و در همۀ جامعهها اين پديده مشهود است.
پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله هنگام مرگ فرزند دلبندش ابراهيم مىگريست و فرمود:
«تَبكِى العينُ ويَحزَنُ القلبُ ولا نقولُ ما يُسْخِطُ الرّبَّ و لولا انّه حقٌّ ووعدُ صدقٍ وأنّها سبيلٌ مأتية لَحَزنّا عليك حُزناً شَديداً أشدّ من هذا» 1.
چشم گريان است و دل اندوهگين، ولى آنچه خدا را به خشم آورد بر زبان نمىآوريم و اگر نبود كه مرگ حق است و وعده صادق و راهى است كه همه بايد بروند اندوه ما بر تو بيش از اين بود.
هنگامى كه عثمان بن مظعون از دنيا رفت، پيامبر صلى الله عليه و آله بر جنازۀ او بوسه زد و گريست به گونهاى كه اشك آن حضرت