77مىشود، مسلماً بر خلاف ضرورت اسلام است.
در جملۀ دوم - به قرينۀ جملۀ پيشين - قبر او سجدهگاه مىشود يعنى نمازگزار پيشانى را بر روى قبر مقدس مىگذارد هر چند به عنوان تعظيم.
در اين صورت، حديث ارتباطى به گزاردن نماز در مشاهد مشرفه ندارد، زيرا نه كسى مرقد را قبله قرار مىدهد و نه به عنوان تعظيم به قبر سجده مىكند، بلكه نماز به سوى قبله گزارده مىشود و پيشانى بر زمين مىگذارد.
2. شيخ طوسى از امام رضا عليه السلام نقل مىكند:
«لا بأسَ بالصلاةِ بينَ المقابِر ما لَم يُتَّخَذِ القبرُ قِبلةً» 1.
«نماز گزاردن در ميان قبرها اشكالى ندارد مشروط بر اين كه قبر قبله نباشد».
جملۀ آخر دو احتمال دارد:
الف. واقعاً قبر جايگزين كعبه گردد. در اين صورت بدعت و تشريع و حرام خواهد بود.
ب. قبر در پيش روى او قرار گيرد. در اين صورت اين بخش حمل به كراهت مىشود زيرا تمام مسلمانان جهان در بخش صُفّۀ مسجد النبى نماز مىگزارند و قبر پيامبر صلى الله عليه و آله پيش روى آنها قرار مىگيرد.
از اين گذشته نظر خواننده رابه دو مطلب جلب مىكنيم:
1. روايت ياد شده مربوط به قبرستانهاى عمومى است